Συμπεράσματα,κεφάλαιο τρίτο:Κανόνες μαΐμουδοσυμπεριφοράς σε προφορικές η/και γραπτές συζητήσεις

• Όταν θες να υποστηρίξεις τη θέση σου αλλά δεν έχεις επιχειρήματα, τότε την υποννοείς φλύαρα, ελπίζοντας ότι ο άλλος δεν θα το προσέξει ή θα έχει κουραστεί να διαβάζει, οπότε, δεν θα το προσέξει.
• Όταν θες να πείς κάτι αλλά δεν μπορείς να το εκφράσεις σωστά, το απλοποιείς και το λες αλλιώς.Στον ενδεχόμενο διάλογο που ακολουθεί προσπαθείς να βρείς τις σωστές λέξεις για να το εκφράσεις όπως ήθελες,βρίσκοντας έμπνευση στις λέξεις που χρησιμοποιεί ο συνομιλητής σου.Αν δεν το καταφέρεις ούτε τότε,χρησιμοποιείς τις λέξεις "εεεεεεεε" ή "σωστά..." και κάνεις πως σκέφτεσαι, ενώ συνεχίζεις να προσπαθείς να θυμηθείς τί ήθελες να πεις αρχικά και στην πορεία το ξέχασες("smell the fart" talking/writing).
• Όταν δεν ξέρεις τι να πεις αλλά πρέπει να πεις κάτι,υπεκφεύγεις αστειευόμενος.Κοινώς,την πάπια.
• Όταν πείς κάτι αμφιλεγόμενο και ενδεχομένως προσβλητικό ελλείψει καλής συντάξεως ή εμπνεύσεως στην έκφραση, αλλά δεν θες να προσβάλλεις το συνομιλητή σου, χρησιμοποιείς τις φράσεις "χωρίς να θέλω να σε προσβάλλω", "no offence" και τη χαμογελαστή φατσούλα ":)"-σε γραπτό λόγο- ελπίζοντας να σου απαντήσει κάτι ολοφάνερα αστείο ή κάτι σοβαρό αλλά χρησιμοποιώντας οπωσδήποτε και την φατσούλα που βγάζει τη γλώσσα της ":Ρ" που σημαίνει "non taken" ή "κατάλαβα ότι δε με εμπαίζεις", για το συγκεκριμένο διάλογο.
• Όταν δεν έχεις κάτι σημαντικό να πείς, δε λες τίποτα (και παριστάνεις ότι έχεις και ζωή)
  
• ή λες βλακείες (και παριστάνεις τον έξυπνο αλλά όλοι σε περνάνε για βλάκα)
  
• και τις κάνεις ποστ (ανάξιο λόγου/απ'αυτά που 3'' μετά τη δημοσίευση μετάνοιωσες που τα δημοσίευσες)
  
• ελπίζοντας σε κατανόηση όσων,τελικά,τις διάβασαν.