So this is permanence, love's shattered pride
What once was innocence, turned on its side
Grey cloud hangs over me, marks every move
Deep in the memory of what once was love
Oh how I realised how I wanted time
Put into perspective, tried so hard to find
Just for one moment I thought I'd found my way
Destiny unfolded - I watched it slip away
Excessive flashpoints, beyond all reach
Solitary demands for all I'd like to keep
Let's take a ride out, see what we can find
A valueless collection of hopes and past desires
I never realised the lengths I'd have to go
All the darkest corners of a sense I didn't know
Just for one moment I heard somebody call
Looked beyond the day in hand - there's nothing there at all
Now that I've realised how it's all gone wrong
Got to find some therapy, this treatment takes too long
Deep in the heart of where sympathy held sway
Got to find my destiny before it gets too late
What once was innocence, turned on its side
Grey cloud hangs over me, marks every move
Deep in the memory of what once was love
Oh how I realised how I wanted time
Put into perspective, tried so hard to find
Just for one moment I thought I'd found my way
Destiny unfolded - I watched it slip away
Excessive flashpoints, beyond all reach
Solitary demands for all I'd like to keep
Let's take a ride out, see what we can find
A valueless collection of hopes and past desires
I never realised the lengths I'd have to go
All the darkest corners of a sense I didn't know
Just for one moment I heard somebody call
Looked beyond the day in hand - there's nothing there at all
Now that I've realised how it's all gone wrong
Got to find some therapy, this treatment takes too long
Deep in the heart of where sympathy held sway
Got to find my destiny before it gets too late
Με τη φωνή του Ian Curtis ήμουν πάντοτε ερωτευμένη. Και με τους αδιέξοδους στίχους του.
Μέσα σε 24 ώρες έζησα -και έπραξα- εναν χωρισμό, δάκρυα, άδειο κρεββάτι,ματαιότητα, απελπισία,εφιάλτες. Είδα την ανατολή, κατάφερα να σηκώσω το κορμί μου και προσπάθησα να σηκώσω το μυαλό μου ακούγοντας Joy Division.
Νέα φίλη. Εξομολόγηση. Μοιράζομαι. Νοιώθω.
Επανασύνδεση. Σκέψεις που καίνε, σκέψεις που πονάνε. Συζήτηση. Επιθυμίες. Αποφάσεις.Το μυαλό κολλάει.
got to find my destiny before it gets too late.
Ξορκίζω την απελπισία μου. Προσπαθώ να μη βουλιάζω. Ο βυθός είναι όμορφος, μόνο στην επιφάνεια αναπνέω. Δειλία-αποφασιστικότητα, ανασφάλεια-αυτοπεποίθηση.Οι 24 ώρες μου τελειώνουν...σαν φίδι που κουλουριάζεται γύρω από τον εαυτό του και δημιουργεί ενα κύκλο.Οχι τέλειο κύκλο. Όταν τελειώσουν οι 24 ώρες θα έχω πάρει μια απόφαση. Οχι μελοδραματική. Οχι δειλή. Χωρίς επιβραβεύσεις και χειροκροτήματα.
Βαθειά ανάσα. Συνεχίζω.
Σημ. το ποστ αυτό δεν είναι ακριβώς αφιερωμένο. Όμως ένας άνθρωπος με βοήθησε με αυτές μου τις σκέψεις και θέλω να το ξέρει.
Χαμόγελο καλή μου..συνεχίζουμε με όλη μας την αξιοπρέπεια και οσο καλύτερα μπορούμε.Οσο μπορούμε.Όταν μπορούμε.
Σημ.2 σε λίγες μέρες είναι η επέτειος της μέρας που ο Curtis σταμάτησε να αναπνέει. Η φωνή του, που με διαλύει και με σώζει είναι εδώ όμως.
