note to self

• Να μην χαρίζομαι εύκολα
• Να γελάω συχνότερα
• Να μαζέψω το χαλί απ'το μπαλκόνι
• Να Του μιλάω περισσότερο
• Να παω να δω τους γονείς μου και να τρακάρω το αυτοκίνητο που θα αγοράσουν σε λίγες μέρες
  
• Να διαβάσω τα βιβλία που έχω αφήσει μισά
• Να πάρω τηλέφωνο την καθηγήτρια για την πτυχιακή που ακόμα να απαντήσει στο μέηλ μου
• Να ξεκολλήσω από το wucan των black mountain και να ακούσω και κάτι άλλο με το οποίο θα κολλήσω μέχρι να ακούσω τίποτα άλλο
• Να δω House το απόγευμα
• Να στείλω αγριεμένο μέηλ στην εφημερίδα που κάθε Κυριακή έδινε dvd Friends και σταμάτησε και αναγκάζομαι ,πια, να βλέπω τον 1ο κύκλο σε όλες τις γλώσσες audio που έχει καταλαβαίνοντας παρόλη την άγνοιά μου, κάθε διάλογο
• Να εξακολουθώ να χαμογελάω συνέχεια και να πονάνε τα μάγουλά μου
• Να καταφέρω να κοιτάξω την αγαπημένη μου φωτογραφία της γιαγιάς που έχασα πριν 1,5 χρόνο και να παραδεχτώ πόσο μου λείπει.
  
• Να πω στη μαμά μου πόσο την αγαπώ και την καταλαβαίνω και πόσο δεν το ξέρει γιατί συνεχώς μαλώνουμε
• Να πω στον μπαμπά μου ότι είναι ο πιο δυνατός άνθρωπος που ξέρω και ότι θα'θελα κάποτε να γίνω σαν κι αυτόν
• Να μιλάω συχνότερα με τους φίλους μου στο τηλέφωνο όταν δεν μπορώ να τους δω
• Να πίνω λιγότερο καφέ και λιγότερα αντιόξινα φάρμακα
• Να θυμάμαι ποιά είμαι
• Να ελαττώσω το κάπνισμα
• Να αγοράζω ότι περίεργο ρούχο δω και μου αρέσει χωρίς να σκέφτομαι πόσο ρόμπα θα γίνω φορώντας το
• Να βρω δουλειά
• Να σταματήσω να κρύβομαι απ'τους ανθρώπους
  
• Να υποκύπτω σε παρόρμησεις της στιγμής
• Να γίνω φυσική κοκκινομάλλα
• Να μάθω να λέω οχι όταν πρέπει και να σταματήσω να είμαι ψυχαναγκαστικά ευγενική
• Να αποφασίσω τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω και να το κάνω
• Να βγάλω την πίτσα από το φούρνο
• Να κλέψω τον Α. και να πάμε διακοπές σε τυχαίο νησί, μόνοι, με 2 υπνόσακους και να τρώμε καρπούζια τα οποία θα παγώνουμε στη θάλασσα
• Να βρω ενα ψωρόγατο να υιοθετήσω και να'ναι μαύρο με πράσινα μάτια.Κι αν δεν είναι,δεν πειράζει
• Να πω ενα Ευχαριστώ σε όλους εσάς που γνώρισα και με γνωρίσατε στους λίγους μήνες που υπάρχει αυτό το μπλογκ που βγάζω τα εσώψυχά μου και μου έχετε κάνει τη ζωή πολύ πολύ πλούσια.

dreadlocks

Τζίβες δηλαδή.
Η γιαγιά μου όταν με είχε δει αναρωτιόταν γιατί είχα κάνει τα μαλλιά μου βουρλίδια.Ποτέ δε μου εξήγησε τί είναι βουρλίδια αλλά υποθέτω ότι δεν είναι κάτι πολύ καλό.
Οδηγίες για τζίβα-μαλλί για την σ.λ.ε και όποιον ενδιαφέρεται να εκφραστεί καλλιτεχνικά με τα μαλλιά του.
Βήμα 1.
Δε λούζεσαι για τουλάχιστον 4 μέρες.Κάποιοι λένε μήνα. Εγώ άντεξα 2(μέρες).
Βήμα 2.
Στέκεσαι μπροστά από καθρέφτη και προετοιμάζεσαι για 3ωρη τουλάχιστον ορθοστασία με τα χέρια σηκωμένα(αναλόγως με το μήκος του μαλλιού,αν είναι μακριά την έβαψες πχ.)
Βήμα 3.
Πιάνεις με λαστιχάκι τα μαλλιά σου εκτός από μια "λωρίδα" κάτω στον αυχένα. Χωρίζεις τη "λωρίδα" σε 4 τουλάχιστον τσουλούφια.
Βήμα 4.
Πιάνεις το πρώτο τσουλούφι και το χωρίζεις στα δύο. Αυτά τα δυο υποτσουλούφια τα πλέκεις μεταξύ τους ως εξής: τα χωρίζεις και μετά τα ενώνεις και μετά όπως είναι ενωμένα τα ξαναχωρίζεις φροντίζοντας οι τρίχες να μπλέκονται καλά τραβώντας αρκετά δυνατά μέχρι να πονέσεις και να δακρύσεις.Η διαδικασία επαναλαμβάνεται.Ταυτοχρόνως τρίβεις τη τζίβα που σιγά σιγά δημιουργείται και φροντίζεις να είναι σφιχτή και λεπτή (άμα είναι χοντρή δεν είναι πρακτική,είναι αντιαισθητική,δε μου αρέσει και θα χάνεις πράγματα εκεί μέσα και μετά δε θα λύνεται και θα πρέπει να ξυρίσεις το κεφάλι σου για να απαλλαγείς).
Βήμα 5.
Επαναλαμβάνεις το βήμα 4 σε όλα τα μαλλιά ξεκινώντας από πίσω προς τα μπρος. Τη "φράντζα" τελευταία δηλαδή. Να φροντίσεις να φτιάξεις τουλάχιστον 60 τζιβάκια.
Βήμα 6.
Σε κάθε τζίβα τρίβεις λίγο(ελάχιστο) κερί για να είναι μαλακιά, μυρωδάτη και περιποιημένη και για να μη μοιάζεις με άπλυτο Ινδό.Προτείνω το αγαπημένο μου hairgum "Road" που μυρίζει καρύδα και είναι τέλειο,τέλειο!
Βήμα 7. Κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και αν το αποτέλεσμα μοιάζει με αυτό στη φωτογραφία τότε είσαι πολύ πιο ικανή/ος από μένα γιατί εμένα χρειάστηκε μια μέρα ολόκληρη με live επίδειξη για να καταλάβω πώς φτιάχνονται.Και ναι, σαν ανανάς είμαι στη φωτό.


Συμβουλή Για Να Μη Μπλεχτούν Οι Τζίβες Μεταξύ Τους Και Καταλήξεις Με Μια Ενιαία Τζίβα Στο Κεφάλι Σου :
Πρέπει τα τσουλούφια να είναι καλά χωρισμένα. Πρέπει δηλαδή, να φανταστείς το κεφάλι σου από την πίσω μεριά, τουλάχιστον, χωρισμένο σε μικρά ομοιόμορφα και ίσα τετράγωνα, σαν τον κύβο του Ρούμπικ ( χωρίς τα χρώματα).


Συμβουλή Για Να Είναι Οι Τζίβες Σου Υπέροχες αλλά Καθαρές:
Λούσιμο όποτε θες αλλά καλό είναι να είναι συχνά (2 φορές τη βδομάδα τουλάχιστον δηλαδή).
Μετά από κάθε λούσιμο έχε υπόψιν ότι θα χαλαρώνουν και θα φεύγουν μερικές τρίχες και θα πετάνε. Πρέπει να τις ξαναφτιάξεις.Τρίψιμο και επάλειψη με κερί απαραιτήτως.
Αν θες να πας σε κάμπινγκ ή να έρθεις σε επαφή με μικρά ή κατι άλλο εξίσου επικίνδυνο, να έχεις μαζί ένα απωθητικό για ψείρες. Δεν θέλεις να κολλήσεις ψείρες τώρα.
Μπάνιο στη θάλασσα επιτρέπεται αλλά όχι για πολύ ώρα.Οι τζίβες θα χαλαρώσουν.Εκτός αν δεν τις έχεις περιποιηθεί μέχρι τώρα και έχεις γίνει σαν τζαμαΐκανή/ός οπότε τίποτα δεν μπορεί να τις λύσει πια και είσαι άξια/ος της μοίρας σου.


Για τυχόν παραλείψεις ή/και απορίες εδώ είμαστε.

Υ.γ αυτό θα μπεί στην ετικέτα "τέχνη".-

Ποστ

Σήμερα θα πάω εδώ.Για 3 μέρες.
Μη ζηλεύετε γιατί αυτή η παραλία ήταν τόσο όμορφη τον προηγούμενο Οκτώβρη.
Τώρα, το χρώμα της θάλασσας είναι πράσινο-καφέ, οι κοτρώνες που υπάρχουν στο βυθό αντί για πέτρες είναι καλλυμένες με σάπια φύκια(γλίτσα δηλαδή) που γλιστράνε και απογειώνεσαι αν δεν έχεις ισορροπία και χάρη στις κινήσεις σου(ευτυχώς εγώ έχω)
και στην παραλία συχνάζουν παππούδες που φοράνε κράνος.Για αδιευκρίνιστους λόγους.Πάντως μοιάζουν με ούφο και εγώ τους κοιτάω και γελάω δείχνοντας.Καλά δεν το κάνω.Αλλά θα ήθελα.
Μαζί μου θα έχω και την καλύτερη φίλη μου και συνονόματή μου, ετών 7. Θα τη βάζω εκείνη να δείχνει και να γελάει.Το σατανάκι μου. :) Το τι πύργους θα φτιάξουμε δε λέγεται-γιατί για κολύμπι σε τέτοια βρωμιά ούτε λόγος.Επίσης θα γίνουμε αμμογουρουνάκια.


Καλό σαββατοκύριακο σε όλους! :)

Χαζοπόστ

Δεν έχω μυαλό για να γράψω δικές μου σκέψεις. Η ζέστη φταίει.
Επίσης δέχομαι απειλές αν δεν γράψω κάτι. Γι 'αυτό γραφω τέτοια χαζοπόστ.


1. If you yelled for 8 years 7 months and 6 days
you would have produced enough sound energy to heat up 1 cup of coffee.

2.If you farted consistently for 6 years and 9 months, enough gas is produced to create the energy of an atomic bomb.

3.The human heart creates enough pressure when it pumps out to the body
to squirt blood 30 feet.

4.A pig's orgasm lasts 30 minutes.

5.A cockroach will live 9 days whithout its head before it starves to death.

6.Banging your head against a wall uses 150 calories an hour.

7.The male praying mantis cannot copulate while its head is attached to its body.The female initiates sex by ripping the male's head off.

8.The flea can jump 350 times its body length.

9.Right -handed peole live ,on average, 9 years longer than left-handed people.

10.Elephants are the only animal that cannot jump.

11.A cat's urine glows under a black light.

12.Starfish have no brain.

13.Polar bears are left-handed.

14.Humans and dolphins are the only species that have sex for pleasure.



(Από μέηλ που μού ήρθε.)

Now it hits me!

Μια φίλη, κάποτε, μου είπε :
"Μαλάκα, είσαι ο μόνος άνθρωπος που ξέρω που μιλάει τόσο πολύ για τον εαυτό του όχι για να κάνει επίδειξη ή να περιαυτολογήσει αλλά επειδή έχει απίστευτη ανάγκη να τον γνωρίσουν οι άλλοι."

Τότε,ένοιωσα σαν να με είχε χτυπήσει βράχος.Και είχα μηδενική αντίσταση παρόλη την άρνησή μου να το δεχτώ.

Όπως το κογιότ, που πέφτει από το γκρεμό, κοιτάει ψηλά, βλέπει τεράστια βράχια να ετοιμάζονται να πέσουν πάνω του και βγάζει μια μικροσκοπική ομπρελίτσα για να προστατευτεί. (Ενώ το σπαστικό roadrunner από πάνω κάνει ενα "μπιπ-μπιπ" και γίνεται καπνός.)
Ε,δεν προστατεύεται! Πώς θα μπορούσε;

Έβγαζα ομπρελίτσες κι εγώ τόσα χρόνια. Μέχρι που ο τελευταίος βράχος που έπεσε πάνω μου έγραφε : Blog.

traum

Yπάρχουν κι αγάπες που κρατάνε για πάντα.

Υπαρχουν κι αγάπες ληγμένες
κι εσυ
που βγήκες λαβωμένη
αγκάλιασε τ'αστέρια και κατέβα
σε μια παραλία από σπασμένα κοχύλια κι όνειρα
φτιαγμένη
αποκλειστικά
για σένα.

Yπάρχουν κι αγάπες που κρατάνε μόνο μια στιγμή.

3 ψέμματα και 1 αλήθεια (απντέιτεντ)

3 ψέμματα και 1 αλήθεια για μένα.
Όποιος ξέρει ας μην το προδώσει αμέσως. Ναι;

• 1) Έχω περάσει μια ώρα της ζωής μου βλέποντας την ανάστροφη πορεία του Jack Daniels , που είχα καταναλώσει εκείνη τη νύχτα, να χάνεται για πάντα σε φρεάτιο στην πλ.Αμερικής.
• 2)Αυτό το μπλογκ δεν είναι δικό μου κι εγώ δεν είμαι η kleine wolke. Την πραγματική kleine wolke την έχω κλειδωμένη στο υπόγειό μου και την ταίζω ρεβύθια κάθε μέρα. Δεν τα τρώει.
  
• 3)Διάσημος φωτογράφος με έχει φωτογραφήσει με αδαμιαία περιβολή-καθόλα αξιοπρεπής όμως- και είναι πιθανόν να με γνωρίζετε όλοι από περσινό τεύχος γνωστού αντρικού περιοδικού.
• 4)Στην πενθήμερη εκδρομή στην τρίτη λυκείου δεν είχα κοιμηθεί ούτε μια φορά στο δωμάτιό μου. Συνήθως ούτε καν στο σωστό όροφο του ξενοδοχείου.Την έβγαζα σε σκάλες ή στον όροφο με τα παιδιά από την Κρήτη με τα οποία έπινα σαμπούκα και τσίπουρα όλη νύχτα.
  

Και τώρα το αντίθετο. 3 αλήθειες κι ενα ψέμμα.

• 1) Όταν ήμουν 16 χρονών κόντεψα να πέσω από γκρεμό με το ποδήλατό μου γιατί δεν είχα φρένα. Από τότε δεν έχω κάνει ποδήλατο ξανά.
• 2)Μια φορά, στο μεθύσι μου επάνω, μπέρδεψα την τουαλέττα με την αποθήκη ενός μαγαζιού και πήγα να κατουρήσω στο ψυγείο της αποθήκης. Η σερβιτόρα με πρόλαβε καθώς άνοιγα την πόρτα του ψυγείου και ξεκούμπωνα το τζιν μου.
  
• 3)Την προτελευταία φορά που ταξίδεψα με καράβι καθόμουν στο κατάστρωμα κάτω από το φουγάρο και όταν το καράβι ξεκίνησε ,το μπουκωμένο φουγάρο έβγαλε ενα πνιχτό ήχο και το επόμενο πράγμα που κατάλαβα ήταν μαύρη στάχτη κολλημένη πάνω μου. Επι 4 ώρες τριγυρνούσα σαν λονδρέζος καπνοδοχοκαθαριστής του 19ου αι.
• 4)Έχω αγγίξει τον Iggy Pop ο οποίος μου έκλεισε το-κόκκινο από κοκαίνη-μάτι του ενώ τραγουδούσε το NoFun.
  

Αν βρείτε τις αλήθειες θα τις βάλω στο "Για Μένα" του προφίλ μου, του νόου αζ μπέτα.
Για το παιχνίδι αυτοπροσκαλέστηκα από την S.L.E
Προσκαλώ να παίξει όποιον δεν το έχει παίξει ακόμη και δεν έχει βαρεθεί ακόμα τις προσκλήσεις μου.

update

απαντήσεις και απομυθοποίηση(ε ναι!)

3 ψέμματα και 1 αλήθεια.

1. Αλήθεια. Απ'τα ωραιότερα ωραιότερα βράδυα της ζωής μου. Μετά πήγα κι έφαγα χοτ ντογκ στα Έβερεστ, Πατησίων και αγ. Μελετίου όπου τσακώθηκα με την υπάλληλο. Δεν ήθελε να μου δώσει χαρτοπετσέτες.Ποτέ δεν κατάλαβα το λόγο.
2. Ψέμματα.
(Μισό, να κοιτάξω το νερό στα ρεβύθια.)
3.Ψέμματα. Διάσημος,μάλλον,φωτογράφος ήθελε να με φωτογραφίσει. Είπα Οχι. Έχασα την ευκαιρία μου για διεθνή αναγνώριση.
Σε 1 χρόνο όμως που θα έχω κάνω πλαστική σε μύτη, στόμα και αυτιά, ανόρθωση στήθους, κοιλιοπλαστική και λιπαναρρόφηση θα τον πάρω τηλέφωνο και θα με φωτογραφίσει και θα γίνω είδωλο και θα βγω και στην τηλεόραση και όσοι με βλέπουν θα πέφτουν ξεροί και θα με ερωτεύονται και όλα τα πλούσια τεκνά θα μου αγοράζουν αυτοκίνητα και κότερα για να με ρίξουν αλλά εγώ θα διαλέξω αυτόν που έχει πλούσιο εσωτερικό κόσμο και θα με κάνει να γελάω γιατί παρόλο που θα είμαι διάσημη μέσα μου θα παραμένω ένας φυσιολογικός άνθρωπος σαν όλους εσάς.
4.Ψέμματα. Αν και στην πενθήμερη,η οποία ήταν 8ήμερη αν δεν κάνω λάθος, δεν κοιμήθηκα συνολικά περισσότερες από 5 ώρες και ποτέ στο δωμάτιό μου και στους Κρητικούς κατέβαινα με γκρούπ, όλοι μαζί πίναμε ό,τι ήταν πόσιμο και περιείχε αλκοόλ και λέγαμε πρόστυχες μαντινάδες.



3 αλήθειες και 1 ψέμμα.

1. Αλήθεια. Οι γονείς μου σάλταραν από την αγωνία. Με περιμάζεψε λιπόθυμη, με διάσειση και αγκάθια στον πωπό ενας γιατρός αθληταράς και μια ομάδα κωπηλάτες που έκαναν τζόγκινγκ εκεί. Ρόμπα.
2. Ψέμματα. Αληθινή ιστορία όμως. Εγώ ήμουν η τυχερή σερβιτόρα που άρπαξα τον μισοξεβράκωτο μεθυσμένο λίγο πριν κατουρήσει τις τεκίλες που πάγωναν ανυποψίαστες στο ψυγείο.Πέρασα τα επόμενα 10 λεπτά υποχρεώνοντάς τον να δαγκώνει φέτες λεμονιού πασπαλισμένες με φρεσκοτριμμένους κόκκους εσπρέσσο.Γαμώ την καλοσύνη μου.Ήμουν από τις σερβιτόρες που λένε καλημέρα,καλησπέρα,ενδιαφέρονται να πάνε νερό/ποτό στους πελάτες πριν εκείνοι κορακιάσουν και το ζητήσουν ή όσο γρηγορότερα γινόταν από τη στιγμή που το ζήτησαν ,άκουγαν τον πόνο του καθενός με πραγματικό ενδιαφέρον και λοιπά.Το λέω για να μην απορήσει κανείς για την προσπάθεια να κάνω την μετενσάρκωση του Johnny Walker να σταθεί στα πόδια του και να keep walking.
Μου έδωσε 5 λεπτά φιλοδώρημα. Στον μπάρμαν 30 ευρώ. (Ο μπάρμαν γκομένιζε με κάτι ξανθιές όλη νύχτα και είχε ξεχάσει και τ'όνομά του.Το δικό του,όχι του χουβαρντά.)
Γαμώ το σύμπαν.
3. Αλήθεια. Ένα έχω να πώ. Αγούδημος τράβελ ροκς! Επίσης Αγούδημος τράβελ τουαλέττες ροκ. Ευωδιά!; Ζαλιστική! Ούτε το σουπλίν πράσινο μήλο τέτοια επιτυχία! Νερό!; Αφθονο!Οχι για να πλυθεις αλλά άμα θες να βράσεις το αυγό σου μια χαρά θερμοκρασία(χειμώνα -καλοκαίρι)! Σαπούνι!; Ανύπαρκτο!
Καλύτερο ταξίδι ever λέμε!
4. Αλήθεια!!!! O Iggy πρέπει να κάνει μπάνιο με τζόνσονς baby σοφτ σκιν. Ούτε εγώ δεν είμαι τόσο βελούδινη.
Επίσης, we are meant to be. Call me Candy babe!

Άτιτλο

Για όσους με φοβήθηκε το μάτι τους... βουαλά!

Parts of me

Βρήκα κρυμμένο στη βιβλιοθήκη μου ένα παλιό τετράδιο.
Έχουν περάσει 6 χρόνια από την τελευταία φορά που έγραψα ή διάβασα κάτι από κει μέσα.


Ποιά παραίσθηση με κάνει να σου γράφω πάλι;
Πέρασαν μήνες, αμέτρητες στιγμές, μ'ακούς;
.......

Πόσο κρατά η ψευδαίσθηση και πόσο η αλήθεια;
Σφίγγω τα δόντια κι ανοίγω τα μάτια μου.
Και παίρνω τη μεγαλύτερη τζούρα ουρανού που μπορώ.
Συνεχίζω.

Πόσες φορές έχω πει συνεχίζω στον εαυτό μου; Χριστέ μου δεν έχω αλλάξει καθόλου;


Θέλω να πέσω χαμηλά.
Να τις κόψω τελικά.
Να κρατήσω το χέρι μου ψηλά κι εσύ από κάτω
να στάζει το αίμα μου
καυτό, αγιάτρευτο
κι εσυ να πίνεις
Και τότε μόνο να καταλάβεις
αφού σ'έχω πιάσει εγω
τότε μόνο
πόσο άρρωστη είμαι.

Κάποτε αγκάλιαζα τον ουρανό και χαμογελούσα
σε όλα γύρω μου

μα τώρα
Τώρα τράβα φαλτσέτα
φωνάζει το μυαλό μου

και θέλω να ξεσκίσω τον ουρανό και τον κόσμο
σαν να'ταν χάρτινος
να ματώσω το λαιμό μου ουρλιάζοντας
κι η φωνή να βγαίνει απ'την πλάτη
κι απ'τα χέρια και τα μάτια
κι όλο το σώμα να τρέμει

και να τα κάψω όλα και να περπατώ μέσα στις φλόγες
και τις στάχτες και να χαίρομαι και να γελάω υστερικά
σαν σχιζοφρενής
.......

Αγάπη πουθενά
αγάπη πουθενα
όλα παράλογα κι εσυ
αλλού
και τα μάτια σου άφαντα.

Θηρίο εγώ
να κατασπαράζω και να καταστρέφω.
Μόνη.
.....


Θα κάθομαι εδώ μέχρι να πέσω σε κώμα
ποτά και μουσική
Βυθίζομαι σε λαβύρινθο από σκέψεις
γυάλινες σκέψεις

Θα κάθομαι εδώ μέχρι να έρθεις να με πάρεις
Μουσική και αγγίγματα
ζαλάδα
Κενές γραμμές να γεμίζω με μεθυσμένα γράμματα και το χέρι μηχανικά να κυλάει αλλά
με κόπο, σ'αυτά που χάραξες στο μυαλό μου
και το αλκοόλ να μπαίνει μέσα μου φτύνοντας σιωπές
και να περιμένω εδώ μέχρι να μη νοιώθω πια

Καθισμένη στη γωνία
το φως να σβήνει και το ποτήρι μου ν'αδειάζει.
Εγώ εδώ.Τόσο μακριά σου...




Εαυτέ μου δεν παλεύεσαι.
Δεν ξέρω πώς επιβίωσα από σένα,
κάπως τα κατάφερα όμως.
Είσαι μέσα μου πάντα αλλά υπόσχομαι, κάθε φορά που θα πας να ξεμυτίσεις θα σου γελάω. Μέχρι να μην έχεις άλλη δύναμη πάνω μου. Σου έδωσα το παρελθόν μου.

Και να πας να γαμηθείς αξιοθρήνητο θύμα.
Το μέλλον μου μού ανήκει.

Caught a lightweight lightning seed

Σήμερα, εξακολουθεί να βρέχει και από την ώρα που ξύπνησα, πριν λίγο, έχω πιεί 4 καφέδες, ακούω αυτό το τραγούδι και όταν δεν φταρνίζομαι μέσα στον καφέ χτυπάω τα δάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο και τραγουδάω.
(Η Τori δεν ξέρει καλά τους στίχους αλλά έχει την ωραία φωνή . Εγώ έχω καλό πληκτρολόγιο. - Όχι για πολύ.)

Αυτό το τραγούδι με κάνει πάντα να χαμογελάω.

Tori Amos- Caught a light sneeze



Και μου θυμίζει ότι η γλυκόπικρη είναι ίσως η πιο έντιμη γεύση μου.

Η συμφιλίωση του Depon

Ώρες ώρες αισθάνομαι μέσα μου την ύπαρξη ενός τέρατος με δυο κεφάλια. Και το κάθε ενα απ ' αυτά έχει διαφορετική εικόνα για τον κόσμο και για τον εαυτό του.

Το ενα είναι μικρό παιδί και το άλλο κουρασμένη γριά.
Το ενα είναι γλυκό, τρυφερό, όμορφο, καλό και το άλλο σκληρό, θυμωμένο, απελπισμένο, άσχημο και κακό.
Το ενα φτιάχνει φτιάχνει με υπομονή και το άλλο καταστρέφει με μανία.
Το ενα είναι γεμάτο όνειρα και το άλλο ήταν γεμάτο όνειρα.
Το ενα θέλει να διαλύσει το άλλο. Συνεχώς συγκρούονται και κόβουν κομμάτια το ενα απ'το άλλο με τα δόντια τους.
Κι από τις πληγές στάζουν σκέψεις κι επιθυμίες ασυμβίβαστες πάνω στο κορμί που μοιράζονται.

Μετά χαμηλώνουν τα κεφάλια τους κι έρχονται κοντά. Κι υπόσχονται να μη μαλώσουν ποτέ ξανά.
Μαζεύουν τις σκέψεις τους και τις χαΐδεύουν και τις παρηγορούν.

Ο πονοκέφαλος φεύγει. Το τέρας κουλουριάζεται και κοιμάται. Έτσι μικρό και πληγωμένο δεν είναι και τόσο τρομερό. Κάνω ησυχία να μην ξυπνήσει. Είναι νωρίς ακόμα.

Διακοπή από τις διακοπές

Το μυαλό μου τις τελευταίες εβδομάδες είναι διακοπές. Αδυνατώ να αποτυπώσω οποιαδήποτε σκέψη μου γραπτώς γιατί για αυτό συνήθως χρειάζεται να κρατήσω αυτή τη σκέψη αρκετή ώρα στο μυαλό μου μέχρι να τη γράψω.Τις τελευταίες εβδομάδες κάτι τέτοιο μου είναι απίστευτα κουραστικό και απαιτητικό,ξεχνάω δηλαδή μέσα σε δευτερόλεπτα ή και λιγότερο τι ήθελα να πω ή να γράψω εν πάσει περιπτώσει, και έχω αρχίσει να νοιώθω χαζή σαν αμοιβάδα.
Προς υπεράσπισήν μου κούρασα τον εαυτό μου πάρα πολύ τις εβδομάδες που προηγήθηκαν των τελευταίων εβδομάδων και τώρα συνειδητοποιώ ότι ο μόνος λόγος που κούρασα τον εαυτό μου ήταν επειδή για ακόμη μια φορά δεν έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω την στιγμή που έπρεπε να το κάνω και μετά αγχώθηκα σκεφτόμενη πότε θα το κάνω και μετά θύμωσα με τον εαυτό μου επειδή ανέβαλλα κάτι σχετικά σημαντικό για την εξέλιξη κάποιου θέματος στη ζωή μου και επειδή αγχώθηκα για αυτό και γιατί αυτό το σκατοάγχος μου με κάνει να μην θέλω να κάνω τίποτα.
Τελοσπάντων ξεμπέρδεψα με την υποχρέωση και τώρα προκύπτουν άλλα,πολύ λογικό κι αναμενόμενο αλλά ενδέχεται να αγχωθώ για αυτά σε λίγες μέρες. Κι αυτό αναμενόμενο.Θα το παλέψω.
Χθες το πρωί πήγαμε με το φίλο μου στο "εξοχικό" στη θάλασσα και γυρίσαμε σήμερα το βράδυ.
Το διήμερο πέρασε πολύ ωραία αν και σκοτώθηκα να καθαρίσω το σπίτι και μπήκαν αράχνες στα μαλλιά μου και δεν έκανα μπάνιο στη θάλασσα, χθες εξαιτίας των ψόφιων μυρμηγκιών που επέπλεαν μαζί με κάτι σακούλες και είχαν κάνει το νερό σιχαμερό και σήμερα γιατί ενώ αποφασίσαμε να πάμε σε άλλη παραλία και ενώ όλο το πρωι είχε λιακάδα και ζέστη το μεσημέρι άρχισε να βρέχει και να φυσάει και να κάνει ψοφόκρυο και δεν ήξερα τι να πρωτοφορέσω για να ζεσταθώ οπότε ούτε λόγος να του δείξω το καινούριο μου μαγιό και μου ερχόταν όλη η άμμος, όλη όμως, πάνω μου με ιδιαίτερη προτίμηση στα μαλλιά. Τζάμπα το καροτέν που πασαλείφτηκα με τόση χαρά.
Στη διαδρομή του γυρισμού-επι δυο και κάτι ώρες δηλαδη, τραγουδούσα( ξεφώνιζα καλύτερα) ενω έπαιζε Tool στη διαπασών και νομίζω οτι δεν ακούω πολύ καλά τώρα αλλά διατηρώ ελπίδες οτι άμα κοιμηθώ καλά καλά απόψε θα φύγει αυτό το ελαφρύ αλλά υπαρκτό βούισμα στα αυτιά μου μέχρι αύριο.
Εκεί στη θάλασσα ήταν και μια γάτα που ερχόταν και τριβόταν στα πόδια μου κι εγώ την τάιζα κεφτεδάκια, ήταν τόσο γλυκούλα και θέλω τόσο πολύ να έχω μια γάτα να τρίβεται στα πόδια μου και να νιαουρίζει κι εγώ να της δίνω το γαλατάκι της ή κεφτεδάκια και να τη χαΐδεύω και εκείνη να κάθεται πάνω μου και να κάνει χχχρρρρρ χχχρρρρ...
Συνειδητοποιώ ότι αυτή τη στιγμή:
1) έχω περισσότερες σκόρπιες σκέψεις στο μυαλό μου απ'ότι προηγουμένως. Η απόδειξη γι'αυτό είναι οτι ξέχασα αυτό που ήθελα να γράψω στη συνέχεια και κάθομαι εδώ και λίγα λεπτά και χαζεύω το γατάκι της φωτογραφίας και φαντάζομαι οτι είναι το δικό μου.
2)πεινάω.
Θα μου πάρει λίγο καιρό ίσως μέχρι να μάθω να πληκτρολογώ τόσο γρήγορα όσο σκέφτομαι ενώ ταυτόχρονα θα συνδέω σε προτάσεις τις ασυνάρτητες σκέψεις μου αλλά θα τα καταφέρω.
Βear with me.