Ακούω Παύλο Σιδηρόπουλο.
Απ'το youtube.Τί ξεφτίλα αλλά, οι κασέττες μου κάπου χάθηκαν.Επίσης δεν έχω κασεττόφωνο,ραδιόφωνο,σιντιπλέιερ και λοιπά.
Τραγουδάω και συνειδητοποιώ οτι ακόμα θυμάμαι τους στίχους μετα από πόσα χρόνια;8;τόσο.
Λέξη προς λέξη.
Δε χρειάζεται να κάνω "νανανανα" και να ξενερώνω με την πάρτη μου.
Τί θυμήθηκα.Πολλά θυμήθηκα για μένα από χθες.
Σ'ευχαριστώ.Κι είχες δίκιο.Τα παλιά σου που λένε περισσότερα σε σένα τώρα που τα διάβασα μπορώ να συμφωνήσω και να ξέρω σε τι συμφωνώ.
Μπορώ να ανοίξω ξανά τον εαυτό μου.
Δε θέλω να πω μεγάλη κουβέντα τώρα αλλά ,αλήθεια, νομίζω οτι μπορώ.
Σίγουρα κάτι θα μου κοστίσει.Δε γαμιέται ε; whatever it takes.
Ψόφια λόγια και μεγάλα και ευγένειες και διακριτικότητα μην πω καμια μαλακία και αχ τι μου συμβαίνει και άλλα τέτοια.Νερόβραστα και νιανιά.
Θέλω να ουρλιάξω στον αέρα,σας γαμώ όλους,όλους ρε.Με ρε ευηχο και καθαρό και με γεύση μπίρας και μπάφου.
Στρογγύλεψα πολύ.
5 Χρόνια κρυφτούλι.Σε καλή κρυψώνα,πολύ βολική.
Ξεχνάω τι θέλω να πω τώρα.Αλλιώς ξεκίνησε αυτό το ποστ στο μυαλό μου.Ξεχύθηκαν πάλι οι σκέψεις και μπούκωσα,μέχρι να τις ξεμπλέξω θυμάμαι ενα στίχο ακόμη και αλυχτάω μόνη μου.
Από μέσα ακούγεται σιχαμερό ποδόσφαιρο.
Δεν έχω δει πολλές ομάδες στον κόσμο που να παίζουν χειρότερα από τις ελληνικές.Βαριούνται να τρέξουν μετά το πρώτο γκολ.Και τρώνε μετά 5.
Σαν και μένα.
Δε με νοιάζω σήμερα.Δεν είμαι κάπως,ούτε κάτι συγκεκριμένο, ούτε κάτι αόριστο,ούτε μπέρδεμα ούτε αποφάσεις θα πάρω σήμερα, ούτε θα μου υποσχεθώ κάτι.
Ώρα για επιείκια.
Παρεπιπτόντως,κάποτε τη λέξη επιείκια τη χρησιμοποιούσα συχνά,πίστευα οτι μόνο αν είσαι επιεικής με τον εαυτό σου μπορείς να είσαι ευτυχισμένος.
Πώς έγινε;κάπως,την ξέχασα.Την έβγαλα από το λεξιλόγιό μου,απ'το είναι μου όλο.Μέχρι που η Ε. μου τη θύμισε ξανά.
Κάτω από το μεγάλο ίσκιο του δέντρου που στέκει μονάχο του στο ηλιοκαμμένο λιβάδι είναι η επιείκια μαλάκα εαυτέ μου.
Τρέξε από κάτω.
Τώρα.
Πολύ αφιερωμένο στα παιδάκια που γεννήθηκαν σε εποχή που νόμιζαν λάθος,στα κοριτσάκια 25 και άνω που πέρασαν το 15ο με 17ο έτος της ηλικίας τους με τζιν καμπάνα να σέρνεται στο δρόμο,μάρτινς ή αθλητικά και μπλούζα ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ τρια νούμερα μεγαλύτερη.
Και μαλλί κλάφ'τα.
Και σ'αυτούς που έχουν φαντάσματα,που κάνουν φανταστικές συζητήσεις με τα φαντάσματα και που κουβαλάνε τα φαντάσματά τους σαν υπόθετα που δε λιώνουν.
Τετάρτη, Νοεμβρίου 18, 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
11 σχόλια:
και εγώ που περίμενα να δω το wings of desire που είναι στα υπόψην γι' αυτές τις μέρες, και μετά να κάνω σχόλιο από κάτω...
ο παλιός σου εαυτός είχε δίκιο. μόνο με επιείκεια σώζεται κανείς... αλλά να μετράμε και τα λάθη μας. απλώς να μη βασανιζόμαστε, αλλά να κάνουμε κάτι γι' αυτά. δεν μ' αρέσει η αυτολύπηση, ούτε η αδιαφορία. μια μέση λύση.
άργησες ρε φλονς.
συμφωνώ απολύτως.με σένα και τον παλιό μου εαυτό δηλαδή.
αντε να δούμε...
καλό ξημέρωμα :)
εεε.. μην ενοχλείστε...
απλώς ήρθα να μαζέψω τα φαντάσματά μου, που έχουν αράξει εδώ μέσα και τα έχασα για λίγο και ανησύχησα..
(τους άρεσε το πάρτυ και είπαν να κάτσουν λίγο παραπάνω..)
τα παίρνω και φεύγω, πάμε σπίτι να μου πούνε τις ιστορίες τους.
Αγγαλιά μ' ένα φάντασμα περιμένω την εποχή μου να 'ρθει...
Την καλημέρα μου! :)
αποτέτοιε
αμα δε σας κάνουν "μπουουυυ" στο αφτί μην ανησυχήσετε.
μάλλον θα τα κοπάνησαν στο πάρτυ.
καλημέρα!
adis
μην το καλοπιάνεις πολύ όμως και πάρει θάρρος.
και τη δική μου :)
γουστάρω νέο εαυτό! γουσταρω γενικώς.
και μου θυμισες που πριν κατι μηνες εδινε Σιδηροπουλο ο επενδυτης του σαββατοκυριακου. ατυχές.
(μου θυμισες κατι και με το μαλλι κλαφ'τα αλλα το προσπερναω -τεχνηεντως κι αυτο;ρ)
γενικώς...
κι εγώ.
κι έβαλες το δαχτυλάκι σου.
αντί για δαχτυλάκι,ας βάλουμε χεράκι.
:)
Τότε το αφιερώνεις κ σε μένα ;)
Ωραίος ο Παύλος, όποτε τον ακούω με πάει στα παλιά.. Όμορφα..
Ναι :))
Δημοσίευση σχολίου