Σάββατο, Νοεμβρίου 14, 2009

Ist das Leben unter der Sonne nicht bloß ein Traum?

Song of Childhood
By Peter Handke

When the child was a child
It walked with its arms swinging,
wanted the brook to be a river,
the river to be a torrent,
and this puddle to be the sea.

When the child was a child,
it didn’t know that it was a child,
everything was soulful,
and all souls were one.

When the child was a child,
it had no opinion about anything,
had no habits,
it often sat cross-legged,
took off running,
had a cowlick in its hair,
and made no faces when photographed.

When the child was a child,
It was the time for these questions:
Why am I me, and why not you?
Why am I here, and why not there?
When did time begin, and where does space end?
Is life under the sun not just a dream?
Is what I see and hear and smell
not just an illusion of a world before the world?
Given the facts of evil and people.
does evil really exist?
How can it be that I, who I am,
didn’t exist before I came to be,
and that, someday, I, who I am,
will no longer be who I am?

When the child was a child,
It choked on spinach, on peas, on rice pudding,
and on steamed cauliflower,
and eats all of those now, and not just because it has to.

When the child was a child,
it awoke once in a strange bed,
and now does so again and again.
Many people, then, seemed beautiful,
and now only a few do, by sheer luck.

It had visualized a clear image of Paradise,
and now can at most guess,
could not conceive of nothingness,
and shudders today at the thought.

When the child was a child,
It played with enthusiasm,
and, now, has just as much excitement as then,
but only when it concerns its work.

When the child was a child,
It was enough for it to eat an apple, … bread,
And so it is even now.

When the child was a child,
Berries filled its hand as only berries do,
and do even now,
Fresh walnuts made its tongue raw,
and do even now,
it had, on every mountaintop,
the longing for a higher mountain yet,
and in every city,
the longing for an even greater city,
and that is still so,
It reached for cherries in topmost branches of trees
with an elation it still has today,
has a shyness in front of strangers,
and has that even now.
It awaited the first snow,
And waits that way even now.

When the child was a child,
It threw a stick like a lance against a tree,
And it quivers there still today.



στα γερμανικά

κι αν δεν έχετε δει αυτήν την ταινία,πολύ πολύ κρίμα.




Τώρα τελευταία παίζω πολύ με την ιδέα οτι δεν είμαι πρωταγωνίστρια.Κι οτι η ζωή μου απέχει πολύ από ταινία.

Αν ήμουν αλκοολική τουλάχιστον,ή τραγικά όμορφη ή τραγικά κάτι άλλο.Ταλαντούχα ας πούμε.Αν δεν ήταν η ζωή μου τυχαία κι εγώ τυχαία μέσα της,τυχαία να ζω εδώ κι όχι κάπου αλλού και τυχαία να τα γράφω όλα αυτά αντί να τα λέω σε αληθινό αυτί,αληθινό και ροζ και δίπλα μου.Σαν να αυτοεπιλέχτηκαν οι επιλογές μου,από μόνες τους κι εγώ που τις έκανα,τυχαίως τις έκανα και στα τυφλά κι ασυναίσθητα,ανάλογα με τις τυχαίες συνθήκες σε ενα τυχαίο σημείο της ζωής μου.

Κι αν οι σκέψεις μου δε βγάζουν νόημα συγκεκριμένο αλλά πολλά νοήματα μαζί; κι αν δεν ξέρω ποιο απ'όλα είναι αυτό που πρέπει τελικά να αποδώσω σε μένα,για μένα;αν μου κρύβεται ή αν είναι εκεί μπροστά μου;μια σκέψη μακριά ή μια απόφαση; και τι απόφαση να'ναι αυτή που θα με φέρει πιο κοντά σε μένα;

Ωστε να μην είμαι η τυχαία εγώ αλλά εγώ;

13 σχόλια:

Χαρ. Αλβερτος είπε...

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗ, ΜΗ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΝΙΖΩ, ΗΔΗ, ΠΟΛΥ!
ΔΕΝ ΜΕ ΛΥΠΑΣΑΙ; :)
ΚΑΠΝΙΣΑ 2 ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΣΙΓΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ :)

ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ!

Kleine wolke είπε...

Ευχαριστώ πολύ :)

τα διόρθωσα.ήταν "ανθυγιεινά" μικρά όντως.

Χαρ. Αλβερτος είπε...

ΚΙ ΕΓΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΣΟΥ! :)

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!

Adis είπε...

Πολλά "τυχαία" για να 'ναι τυχαία, δε νομίζεις? Όπως και να 'χει, τυχαία η μη, είσαι εσύ. Και για μένα ένα πολύ συμαντικό πράγμα είναι οι στόχοι. Στόχοι ζωής. Αν λοιπόν βάλεις ένα στόχο (ένα για αρχή) και τον πραγματοποιήσεις τότε θα καταλάβεις και θα δεις ότι είσαι πραγματικά εσύ. Γιατί, τέτοια πράγματα δε γίνονται στην τύχη. Και ας τα υπόλοιπα, τα "μικρά" πράγματα, να έρχονται όπως να 'ναι, τυχαία...
Καλό βράδυ :) (Θα κοιτάξω να βρω και την ταινία).

She είπε...

Τι ωραίο ποστ και τι χαζό σχόλιο που κάνω πάλι. Υπέροχο έναυσμα για να δω την ταινία.

Missing you :) kisses.Many many kisses!

Kleine wolke είπε...

παντοτινέ ταξιδευτή
καλό σ/κ κι από μένα!



adis
καλως ήρθες κι ευχαριστώ για το σχόλιο.και τη συμβουλή.
φοβάμαι όμως πως είμαι πολύ αφελής και αλαζονική για να την ακολουθήσω.




she
καθόλου χαζό :)
εγω δεν κατάφερα ούτε καν αυτό για το δικό σου ποστ.δεν είχα λόγια..

:**

Ανώνυμος είπε...

ολοι ειμαστε πρωταγωνιστες της ζωης μας. λεω εγω. αλλα να σου πω και οι ταινιες απεχουν πολυ απο τη ζωη. και η ζωη απο αμερικανικη ταινια, τακτοποιημενη, προβλεψιμη, με ευλογα τοποθετημενες ανατροπες, προσεκτικα αποφασισμένες δόσεις χαράς και λυπης. δεν ξερεις. αν δεν πιστευεις στο θεο και οτι ολα συμβαίνουν για κάποιο λογο, που εγω δεν, μετα εισαι αντιμετωπος με το χαος και το να βρεις ένα νοημα. και ολα αυτα οταν δεν εισαι αρκετα καλα ωστε να μην σε απασχολει η ελλειψη νοηματος και η βαρυτητα της τυχης. το νοημα της ζωης ειναι να βρισκεις τροπους να μην σκεφτεσαι οτι δεν υπαρχει νοημα. να μπορεις να εισαι καλα, παρά.
σκέψεις ανευ νοηματος γενικώς ;ρ
Φιλι συννεφακι..
Υγ επισης λεω ότι μη τυχαια εσυ δεν υπαρχει. Υπαρχει εσυ, που ως ένα βαθμο είναι τυχαία. δεν αισθανεσαι πολυ καλυτερα τώρα; ;)
:*

Ανώνυμος είπε...

αμπέλι.


(αυτο το σχολιο συνδεεται τεχνιεντως με το προηγουμενο)

ntetzevou είπε...

Τυχαια θα ερθει η μερα που θα κανεις την ζημια.

Άνευ σημασίας
Άνευ ουσίας
Σκέψου, σκέψου, πάυσις!

Kleine wolke είπε...

deadend mind

εγω πάντα νόμιζα οτι υπάρχει νόημα και παλεύω με τον εαυτό μου για να το βρω.ή πρέπει να το κάνω.
δεν ξέρω...δεν ξέρω.
πολύ βαριά συζήτηση για να γίνεται από δω.και νηφάλια.


οπότε..
αλκοόλ.συνδέεται κι αυτό
τεχνιέντως.
(αισθάνομαι καλύτερα,ναι)




ntetzevou

ουκ εν τω πολλώ το άν-ευ.
ασε που δε μπαίνουν και τα ερωτηματικά.

ζημιά ε(ερωτηματικό)
λες(ομοίως)

ο αποτέτοιος είπε...

να με συγχωράτε αλλά δεν υπάρχει το ταλέντο από μόνο του. ταλέντο είναι αυτή η ανεξήγητη όρεξη που ωθεί κάποιον να ασχοληθεί με κάτι. ότι και να είναι αυτό. αλλά όρεξη. πραγματική και έντονη.

ntetzevou είπε...

αποτετοιε και ο Jeffrey Dahmer ηταν μεγαλο ταλεντο δηλαδης ;)

Kleine wolke είπε...

αποτέτοιε

πολύ αντισυμβατική ερμηνεία για το ταλέντο.πάνω που το σκεφτόμουν κι έλεγα..χμμ..ίσως και να'ναι έτσι ήρθε ο Ntetzevou με το δολοφόνο(το γκούγκλαρα εντάξει).
Για την ύπαρξη του ταλέντου ως φυσική ικανότητα δεν χρειάζεται να έχει κανείς ανεξηγητες έντονες ορέξεις,μάλλον για την καλλιέργειά του.Ετσι νομίζω.


ntetzevou

ή το στόμα μου που δε λέει να το βουλώσει.ever.

Powered By Blogger