L' accueil ;)

Εγώ την έβγαλα.
Εντάξει,δεν την έβγαλα εγώ αλλά αν δεν το έλεγα σιγά μην το καταλάβαινε κανείς εκτός από τον άνθρωπο που όντως την έβγαλε και την έβαλε στο flickr για να τη βρω εγώ.





Κυριακή πρωί και νοιώθω σαν να'ναι Κυριακή απόγευμα κι αύριο έχω να πάω σχολείο κι είμαι ακόμα αδιάβαστη αλλά ευτυχώς που αύριο θα πάμε εκδρομή.Λίγο από υπερένταση λίγο από βαρεμάρα και λίγο από αποφασιστικότητα οτι σήμερα θα γράψω ενα φανταστικό πρόλογο που θα συνοδεύει το ερωτηματολόγιο που θα στείλω στους παιδικούς σταθμούς, τους οποίους από δω και στο εξής θα αναφέρω ως Π.Σ γιατί βαριέμαι να γράφω ολόκληρες δυο λέξεις.
Και σκέφτομαι ταυτόχρονα οτι και πότε δεν νοιώθω έτσι; πάντα ανάμεικτα κατεψυγμένα λαχανικά τα συναισθήματά μου, λίγο απ'όλα.
Κι έτσι έχω κρύα πόδια,ιδρωμένες παλάμες,μυαλό λίστα κολλημένη στο ψυγείο με "να μην ξεχάσω να κάνω τώρα, οχι σε λίγο,οχι αφού κάνω το τσιγάρο,οχι αφού πάρω ενα τηλέφωνο,οχι αφού γράψω ενα ποστ,τώρα,τώωωωρα" και ταχυκαρδίες.Αλλά με έχω συνηθίσει κι όσο πιο πολύ γκρινιάζω θα με συνηθίζετε κι εσείς και θα σκέφτεστε πάλι τα ίδια με τη βλαμμένη αλλά δε θα μου το λέτε γιατί είστε καλοί άνθρωποι.
Λοιπόν,το μυαλό μου που λέτε είναι συνεχώς σε εγρήγορση κι ας μη μου φαίνεται.Το μυαλό μου είναι η συνοδηγός που ανέλαβε να βγάλει το κεφάλι εξω από το παράθυρο και να κοιτάει στραβά και προς τα πίσω το φανάρι που είναι εδώ και πέντε λεπτά(έτσι της φαίνεται) κόκκινο, έτοιμη ανα πάσα στιγμή να ουρλιάξει από την υπερένταση και την αίσθηση ολοκλήρωσης καθήκοντος(έτσι θα της φανεί) "φύγεεε" όταν ανάψει πράσινο επιτέλους.Έχει αναλάβει αυτό το ρόλο γιατί έχει πιεί τόσο καφέ -κι ακόμα πίνει από το θερμός- που είναι σαν τον σκίουρο σε εκείνο το ανιμέισιον που ήπιε πολύ καφέ και είδε τη γη να γυρνάει σε αργή κίνηση και είναι σε υπερένταση κι από μέσα της σκέφτεται να μην πίνει τόσο πολύ καφέ γιατί σε κάθε φρενάρισμα/λακούβα/αναπνοή κοντεύει να τα κάνει πάνω της.Κι επίσης,έχει αναλάβει αυτό το ρόλο γιατί ο οδηγός άργησε να φρενάρει στο κόκκινο κι έχει πατήσει τη διάβαση και λίγο πιο μπροστά και το μόνο που μπορεί να δει από κεί είναι το υπερπέραν με απλανές βλέμμα.
Αυτό το εκπληκτικό το σκεφτόμουν πριν λίγο που ήμουν στην τουαλέττα και μόλις ολοκλήρωσα τη σκέψη-παραβολή κατάφερα να κατουρήσω κιόλας.Τελικά δε μπορώ να κατουράω και να σκέφτομαι την ίδια στιγμή.
Και τώρα συνειρμικά να σας πω ότι χθες βράδυ που έκανα οφθαλμόλουτρο βλέποντας supernatural άκουσα -και μου έκανε εντύπωση- (τ)η(ν) εξής ατάκα: "dude, you overshare".Κι εγώ το ίδιο δεν έκανα μόλις τώρα που είπα για την τουαλέττα; Βέβαια θα μπορούσα να κάνω και χειρότερα,όπως για παράδειγμα να σας πω οτι δεν κοιμήθηκα καθόλου χθες το βράδυ γιατί
α)κρύωνα
β)σκεφτόμουν
γ)πονούσε η κοιλιά μου γιατί μου ήρθε περίοδος και ξέμεινα από πονστάν/μεζουλίντ/ντεπόν και το μόνο που είχα ήταν πριμπεράν που είναι για να μην κάνεις πολύ εμετό όταν σου έρχεται να κάνεις εμετό
δ)όλα τα παραπάνω(αυτό).

Ως αποτέλεσμα, από τις 6 η ώρα με την καινούρια ώρα(δηλαδή από τις 5) που σηκώθηκα από το κρεββάτι και ξάπλωσα με κουβέρτα στον καναπέ αφού έβρασα 1 λίτρο νερό, πίνω ασταμάτητα καφέ μέχρι που τέλειωσε το λίτρο (οπότε έβαλα να βράζει λίγο ακόμη) μέχρι να ξυπνήσω για τα καλά και να στρωθώ να γράψω το φανταστικό μου πρόλογο ή να συνειδητοποιήσω ότι τέλος πάντων ακόμη νυστάζω και να με πάρει ο ύπνος στον διθέσιο καναπέ,να πιαστώ καλά καλά και όταν ξυπνήσω να συνειδητοποιήσω ότι είμαι πιασμένη και αχ πόσο με πονάει η κοιλιά μου και να ζητήσω αναρρωτική από τον πρόλογο και το ερωτηματολόγιο μαζί.Αλλά δε θα το κάνω.ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΩ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ.Και γιατί επίσης πέρασα δυο υπέροχες μέρες στην Αθήνα οπότε είμαι πολύ καλά ψυχολογικά και δεν έχω καμία δικαιολογία να με πιάσει η αναβλητικότητά μου τώρα.
Αθήνα!το λέω και χαμογελάω.Οι άνθρωποι κάνουν τα μέρη,εντάξει whatever,όσοι τη θεωρείτε σκατόπολη είναι επειδή εγώ δεν είμαι εκεί αλλά ξανασκεφτείτε το.Για να κάθεται ενας σοβαρός(χαχα) άνθρωπος σαν και μένα να συναγωνίζεται τα σμήνη από 17χρονα τουριστάκια που κάνουν εκπαιδευτική(;) εκδρομή σε λήψεις φωτογραφιών μιας πόρτας που είδαν κάπου στην Πλάκα και ενα λαχειοπώλη στο Σύνταγμα κάτι παίζει.Βέβαια αναγκάστηκα να σβήσω τις περισσότερες αφού ήταν θεόστραβες αλλά η κίνηση μετράει,εντάξει;
Τελος πάντων,είπα όλο αυτό για να καταλήξω να πω-κι ας κόντεψα να το ξεχάσω- στους υπέροχους ανθρώπους που είδα στην Αθήνα αυτές τις δυο μέρες οτι είναι υπέροχοι κι ας μην τους έβγαλα όσες φωτογραφίες έβγαλα κάτι δρομάκια με νερατζιές κοντά στην Ακαδημίας.
Εκτός από τη γλύκα μου που και με φιλοξένησε και με τάισε νόστιμα μαρουλάκια και με φόρτωσε και βιβλία και τώρα χαμογελάει.


Υγ1. Να ευχαριστήσω τους χορηγούς αυτού του ταξιδιού,τη μαμά μου και το μπαμπά μου που στήριξαν οικονομικά και ενθάρρυναν αυτή μου τη διήμερη διακοπή.Μαμά ευχαριστώ που μου έβαλες έξτρα λεφτά να ψωνίσω βλακείες που θα μπορώ να φορέσω σε 1 μήνα αν κάνει καλό καιρό αν οχι σε 2, χωρίς καν να προλάβω να στο ζητήσω!

Υγ2. Καλά,αν δεις εσύ, ξέρεις εσυ ποιά είσαι, τι ωραία τιρκουάζ πλαστικοσανδαλάκια αγόρασα θα σκάσεις απ'τη ζήλεια σου αλλά να ξέρεις ότι όταν θα τα φοράω θα μου θυμίζουν εσένα και το πόσο δυνατά και πολύ με κάνεις να γελάω.Φίλη μου.

Υγ3. Θα σας έδειχνα τις ωραίες μου φωτογραφίες αλλά έχασα το καλώδιο που συνδέει τη φωτογραφική με τον υπολογιστή.Τη γλιτώσατε.Για τώρα.