Σάββατο, Ιανουαρίου 31, 2009

Μισό κιλό αυτοσαρκασμός σε πλαστική μη βιοδιασπώμενη σακούλα





Μια φίλη μου,μου είπε ότι της αρέσει πολύ που μπορώ να αυτοσαρκάζομαι.
Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να χαμογελάσω με ικανοποίηση για τον εαυτό μου.Φυσικά, η μετριοφροσύνη μου δε μου επιτρέπει να απαντήσω,ναι μπράβο μου τι καταπληκτική που είμαι, αλλά αυτό δε σημαίνει πως ακόμη και για ενα δευτερόλεπτο δε θα θαυμάσω τον εαυτό μου.
Ενα δευτερόλεπτο είναι αρκετό.
Τι σκατά αυτοσαρκασμός είναι αυτός αν είναι μισός; αν κοροιδεύω τα μισά στραβά μου; αν τα άλλα μισά τα παραβλέπω ή τα κρύβω; πώς γίνεται να μην παίρνει κανείς το μισό του εαυτό στα σοβαρά;Θα μου πεις,πώς γίνεται να μην τον πάρεις στα σοβαρά ολόκληρο; πρέπει να είσαι πολύ γαμώ τα άτομα με γαμάτη αίσθηση του χιούμορ ή να είσαι σχιζοειδής προσωπικότητα με γαμάτη αίσθηση του χιούμορ.
Ε, δεν είμαι ούτε το ενα, ούτε το άλλο.
Και θα μου πεις επίσης,αν δεν έχεις την ικανότητα να θαυμάσεις έστω κι ενα κάτι στον εαυτό σου,πόσο διαταραγμένη προσωπικότητα μπορείς να'σαι; γιατί δε γίνεται.Κάτι θα γουστάρεις πάνω σου.
Καλό είναι αυτό,δε λέω,αλλά άμα το γουστάρεις πολύ αυτό το κάτι αναμενόμενο είναι να το παίρνεις και στα σοβαρά.Αυτομάτως,το κάτι σου γίνεται σημαντικό και ξεχωριστό και ευάλωτο στην κριτική των άλλων,στην κριτική του εαυτού σου αν την κάνεις, γιατί είπαμε,αυτό το κάτι είναι σε βάθρο,γίνεται το ασφαλές σου καταφύγιο όταν μισείς τα υπόλοιπα κάτι σου,τα κάτι τα οποία σαρκάζεις.Είναι μια ισορροπία.
Το έχεις για να μπορείς να παραμένεις λογικός.Δεν το πειράζεις.Δεν το σαρκάζεις.
Σαρκάζεις επιλεκτικά λοιπόν.Αυτά που δεν πονάνε τόσο πολύ.
Που πονάνε αλλά όχι τόσο,που δε θα σε φέρουν σε δυσαρμονία με τον εαυτό σου όπως τον αντιλαμβάνεσαι και δε θα σε κάνουν άνω κάτω ψυχολογικά.Θα ταράξουν λίγο την επιφάνεια.Άντε και λίγο πιο βαθειά αλλά μέχρι εκεί.Ελεγχόμενος σαρκασμός,σαν πείραμα εργαστηρίου.
Θα μπορούσα να πω κι άλλες παρομοιώσεις αλλά δεν είμαι και τόσο έξυπνη.Και να'τος ο σαρκασμός ινδικό χειρίδιο.Μπορώ να λέω ότι δεν είμαι έξυπνη ακριβώς επειδή πιστεύω ότι είμαι.Ούτε το αφτί μου δεν ιδρώνει.
Και μπορώ να σαρκάζω τον σαρκασμό μου σε ενα ποστ ολόκληρο με απόλυτη φυσικότητα και χωρίς καν να προσπαθώ.Μαντέψτε για ποιό λόγο.
Είμαι σκέτη απάτη ρε πούστη μου.
Απο δω και πέρα θα θαυμάζω τον ανυπέρβλητο εαυτό μου.Μη σας πώ ότι θα αγοράσω και καθρέφτη.Για να με φτύνω.Να'το πάλι.Ορκίζομαι,δεν το ελέγχω καν.Raw fucking talent.



15 σχόλια:

Flonsavardu είπε...

μμμ, πραγματικά δεν το μετανιώνω ούτε στιγμή που έκανα blog, και απόδειξη είναι κάτι τέτοια post. που είναι σαν μια ανοιχτή συζήτηση, με ανθρώπους που θα μπορούσαν να είναι φίλοι μου αν τους γνώριζα- μπορεί και όχι, αλλά ποιος ξέρει;- να κάναμε γαμάτες τέτοιες συζητήσεις. δεν είναι μόνο ότι είμαι αντικοινωνική, ίσως και λίγο σνομπ. ξέρω γω ίσως να είναι ότι οι γαμάτοι τύποι (σαν και εμάς, χαχα) είναι πολύπλοκοι και σπανίως μπορούν να συνυπάρξουν. inside thoughts.
στο προκείμενο. ξέρεις γιατί με άγγιξε τόσο; είναι που πάντοτε πίστευα ότι δεν είμαι ωραία. οπότε, no big deal, δεν είχα και ποτέ πρόβλημα με την εμφάνιση μου, και αυτό με βοήθησε να ανταπεξέλθω και στη συνήθεια των γυναικών να μειώνουν τις φιλενάδες τους. κοινώς ότι και να έλεγαν χέστηκα, γιατί όντως δεν με έβλεπα και εγώ ωραία, οπότε κανένα πρόβλημα δίκιο είχαμε όλοι. από την άλλη για κάποιο λόγο πίστευα ότι είχα φοβερό μυαλό και προσωπικότητα. και πάλι λοιπόν όποιος και αν τολμούσε να με κοροιδέψει σ' αυτόν τον τομέα, σκατά να φάει, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να ήταν πιο έξυπνος από μένα.
και τον τελευταίο χρόνο έχω φάει τέτοια νίλα, ίσως γιατί περνάω ατελειώτες ώρες στο σπίτι να παριστάνω τη μαίρη την παναγιωταρά, ίσως γιατί θα μπορούσα να έχω πτυχίο από το καλοκαίρι, και τον έπαιξα πανυγηρικά. ίσως, ίσως. και δεν πιστεύω ότι είμαι πιο έξυπνη. ότι ούτε έχω γαμάτη προσωπικότητα. και τώρα με ενοχλεί και να με λένε άσχημη, και προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δεν είμαι. κατέρρευσε η ισορροπία! πανηγυρικά και αυτή.
(ποστ σεντόνι- παπλωματοθήκη- κατωσέντονο, σετ)

Kleine wolke είπε...

Καταρχήν,εμείς θα γνωριστούμε και μέχρι να γίνει αυτό θα τα λέμε με μέηλ γιατί είσαι δικός μου άνθρωπος και με πιάνεις.
Κι εγώ τα γουστάρω αυτά στα μπλογκς γενικώς,που και μια βλακεία να γράψεις,θα τη συζητήσεις μετά και θα βγεί και κάτι καλό απ'όλο αυτό.Και που βλέπεις ανθρώπους διαμαντάκια να λάμπουν μέσα στη λίμνη μαλακίας που μας περικλείει.Υπέροχο,υπέροχο!

Το καταλαβαίνω απόλυτα αυτό που λες για την εξυπνάδα,για αυτά που πιστεύεις για τον εαυτό σου.Αυτό είναι,κάποια πράγματα είναι η ασφάλειά σου και δεν ανέχεσαι να στα πειράξει κανείς,ούτε καν εσύ.Αν εσυ τα κάνεις σκατά στη ζωή σου κι απογοητεύσεις τον εαυτό σου,εκεί είναι που θυμώνεις με τον εαυτό σου.Που νοιώθεις άχρηστος, ή ότι δεν υπάρχει τίποτα καλό πάνω σου.Κι ας μην είναι έτσι.Κανείς δεν είναι εντελώς σκάρτος,κάτι καλό έχουμε όλοι.(Εγώ ας πούμε πέρα από πανέξυπνη είμαι καταπληκτική μαγείρισσα.Αν κάποιος μου πει το αντίθετο,δε θα το συζητήσω πολιτισμένα,θα πληγωθώ και θα βγάλω νεάτερνταλ νύχια)
Τελος πάντων,το θέμα είναι πέρα από την πλάκα,να μην τα ξεχνάμε τα καλά μας.Και να μην αφήνουμνε κανέναν να μας μειώνει περισσότερο απ'όσο μειώνουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας,γιατί ειδικά εμείς τα γαμάτα άτομα,χαχαχα,το κάνουμε πολύ και συχνά.
υγ.1 Ποια είναι η Μαίρη Παναγιωταρά;
υγ.2 Ωραίες γυναίκες φίλες;παρέα; έχεις.Για χαστούκια. Ξουτ! Να είσαι με ανθρώπους που σου αξίζουν!!

Φιλιά πολλά μικρούλα!!
(δεν έχεις παράπονο ε; έβαλα κουβέρτα,πάπλωμα και μαξιλάρια)

Flonsavardu είπε...

είναι ένα τραγούδι που λέει: "είμαι η μαίρη η παναγιωταρά, μια εργαζόμενη γυναίκα μια καλή νοικοκυρά, δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό, είμαι ένα ζώον δλδ κανονικό...". χαχα
εντάξει τώρα οι φίλες μου είναι καλά κορίτσια. δηλαδή και εξ αρχής να μην ήταν, ωρίμασαν με τον καιρό.
στο γυμνάσιο όμως είχα μια κολλητή, με έναν τεράστιο πισινό, η οποία μου έλεγε συνέχεια, "για πλάκα", ότι είμαι άκωλη και χαμηλοκώλα- συνδιασμός που ακόμα δν έχω καταλάβει πως επιτυγχάνεται!- και ότι αν δν παχύνω δν πρόκειται να βρω ποτέ μου γκόμενο. α, επίσης μου έλεγε ότι έχω πάρα πολλές ελιές- αλήθεια είναι αυτό- και ότι μοιάζω με τον σιμήτη. χαχαχα. ήταν απίστευτο, αλλά τότε πραγματικά στεναχωριόμουν και δεν μπορούσα με τίποτα να υποθέσω πως ίσως, λέω ίσως, και να με ζήλευε. αλλά όπως είπα, τώρα αντιμετωπίζω σπανίως αρνητικά σχόλια. φυσικά όλες οι γυναίκες είναι ανασφαλείς και όταν νιώσουν ότι απειλούνται είναι ικανές να γίνουν πολύ κακές. παρόλ' αυτά, όχι, δεν μπορώ να πω, δεν αντιμετωπίζω κανένα πρόβλημα με τις φίλες μου τώρα. :)
φιλιά!!!

Kleine wolke είπε...

Χαχαχα! δεν το'ξερα το τραγούδι που λες.
Εντάξει,το καταλαβαίνω αυτό με τις φίλες σου.Εγω δεν είχα φίλες αλλά τον ανταγωνισμό τον είχα κι ας μην είμαι ανταγωνιστικός άνθρωπος.Προτιμώ να κάνω πίσω παρά να ανταγωνιστώ,το βρίσκω πολύ υποτιμητικό και μάλλον σε αυτό,είμαι λίγο σνομπ κι εγώ.Ίσως γιαυτό βέβαια να με ανταγωνιζόντουσαν κιόλας.Ενας ακόμη λόγος που μισούσα το σχολείο.
Το κούρασα.
Πάντως,όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν κακοί όταν απειλούνται.
Δεν έχει καμμία σημασία φαίνεται ότι δε ζούμε πια σε σπηλιές.

φιλιά καλό μου,σ'ευχαριστώ για τα σχόλια :)

Kwlogria είπε...

Γεια σας θεές από πάνω!

Γεια σου θεά μου Kleine! Μην ψάχνεις πολύ, άσε, θα χαθείς στα μονοπάτια του σαρκασμού, άσε σου λέω, είναι μεγάλος πουστράκος ο σαρκασμός! Εγώ σε βρίσκω πάντως, με άλλα λόγια, μια χαρά. Αν σκεφτείς ότι το σπίτι μου είναι τίγκα στον καθρέφτη και θέλω κι άλλο. Με άλλο φωτισμό ρε παιδί μου. Να ρίχνει εκεί, αριστερά, έτσι ναι γεια σου, εκεί!

Kleine wolke είπε...

Αυτός είναι χαιρετισμός!!
Γεια σου θεά μου από πάνω!κωλόγρια γλυκιά..
Το'χεις κάνει το σπίτι με τους καθρέφτες ε;θα μπορείς να χρεώνεις και εισιτήριο σε μια δύσκολη στιγμή,το'χεις σκεφτεί;

υγ. χάθηκα ήδη,άσε.αλλά δεν πειράζει,ούτως ή άλλως δεν ήξερα που πήγαινα.
χαχα! :))))

φιλιά πολλά πολλά!!

happypepper είπε...

Αγαπητές μου κυρίες,
Την καλημέρα μου. Από τη μία είναι σα να παίρνω μάτι στην υπέροχη συζήτησή σας που ακροβατεί μεταξύ σαρκασμού, αυτοπεποίθησης, χιούμορ και φιλίας, από την άλλη συμμετέχω όσο δε φαντάζεστε.
Η αλήθεια είναι ότι εσείς οι γυναίκες, πέρα από υπέροχες, έχετε τις "ιδιαιτερότητές" σας. Κάποιες (αποφεύγω τεχνηέντως τη γενίκευση) αδημονούν να βγάλουν η μία το μάτι της άλλης. Τόσο, που έναν άντρα τον σοκάρει η ετοιμότητα που έχουν.
Θα κρατηθώ όμως στο ότι ο σαρκασμός, όπως και το χιούμορ, είναι χαρακτηριστικό (με γαργαλάει ο πειρασμός να χρησιμοποιήσω τη λέξη "προνόμιο") των ευφυών ανθρώπων. Να ξέρεις τα καλά σου και τα ΄κακά σου είναι σωστό, ή μάλλον, πιο χρήσιμο στην πορεία σου.
Και εγώ, ως αρσενικός, θα παραδεχτώ ότι η εξυπνάδα, η ευστροφία και το χιούμορ με κερδίζουν πολύ περισσότερο από το χρώμα των μαλλιών/ματιών ή τις όποιες περιφέρειες.
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία σας και σας φιλώ.

happypepper είπε...

Συννεφάκι,
είναι σαρκαστικό να λες ότι είσαι μια απάτη.
Σκορπάω αδέξια λέξεις στο τραπέζι:
απάτη, όνειρο, παραίσθηση, φαντασία, ...
Βάλε και καμία ακόμη.

Χαρ. Αλβερτος είπε...

ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ, ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ "ΩΡΑΙΑ" ΙΣΧΥΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ; ΓΙΑΤΙ ΟΛΗ Η ΣΧΟΛΙΟ-ΛΟΓΙΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ Σ' ΑΥΤΕΣ;

ΝΑ 'ΣΑΙ ΚΑΛΑ!

Kleine wolke είπε...

happypepper
Καλημέρα :)))
Λίγο άκυρο τώρα αυτό αλλά θα το πω.Πώς είναι κάτι σήριαλ που στο τέλος κάθε επεισοδίου μιλάει αφηγητής και βγάζει ενα τελικό συμπέρασμα/ηθικό δίδαγμα; ε λοιπόν,εμένα μου ήρθε τωρα να σου πω να διαβάσεις αυτό:http://www.allwe.tv/?p=2650 κι εγώ να σου πω ότι οι γυναίκες,τελικά, είμαστε δυο κατηγορίες.Εκείνες που κρατάνε ομπρέλα κι εκείνες που βρέχονται.
Και κάτι ακόμα.Κι εμάς μας κερδίζουν πολυ περισσότερο άντρες με χιούμορ και ευστροφία και εξυπνάδα.Δεν είμαστε και τόσο διαφορετικοί τελικά.Απλώς πιστεύουμε ότι είμαστε.

Α,αυτό με την απάτη το είπα σαν συμπέρασμα.Σαρκαστικό όμως τώρα που το σκέφτομαι.Ωχ,έχεις δίκιο.
Στις αδέξιες λέξεις να προσθέσω τις εξής: ψέμμα, πραγματικότητα.Δεν ξέρω ποια από τις 2 ταιριάζει.
Καλημέρα χαρουμενοπιπέρι μου! να'σαι καλά!
φιλιά!




Παντοτινός ταξιδευτής
Καλημέρα και καλό μήνα επίσης! πολύ χαίρομαι που σε βλέπω εδώ :)
Φυσικά και δεν ισχύει μόνο για γυναίκες,απλώς μέχρι να έρθει το χαρούμενο πιπέρι από πάνω, γυναίκες μονοπωλήσαμε τη συζήτηση!
καλημέρα και πάλι! :)

Χαρ. Αλβερτος είπε...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
ΠΑΝΤΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ... ΕΔΩ, ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΟΤΑΝ... ΔΕΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ :)
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΝΑ 'ΧΕΙΣ!

tuco είπε...

ο αυτοσαρκασμός είναι γνώρισμα ξεχωριστών ανθρώπων. Στο λέω 'γω που ξέρεις πόσο παπάρας είμαι...(πρόσεχε τι θ' απαντήσεις)

Φιλούρες Συννεφάκι...
Καλό μήνα...

Kleine wolke είπε...

Παντοτινέ ταξιδευτή
κι εγώ σ'ευχαριστώ :)
Καλημέρα!




tuco
Παιδί μουυυυυυ!!!
Δε χρειάζεται καν να προσέξω τι θ'απαντήσω.
Επειδή ξέρω τι είσαι...ναι,είναι!!!
:))))
(ευχαριστημένος;)

καλημέρα!!!

Ανώνυμος είπε...

για μένα ο αυτοσαρκασμός είναι το αντίθετο της αυτολύπησης. να μπορεις να γελας με τον εαυτο σου αντι να τον λυπάσαι/σιχαινεσαι, εκεινη τη δυσκολη ωρα που δεν σε αντέχεις και θα ηθελες να εισαι καποιος αλλος (ο θεός tuco ας πούμε ;ρρ)

υγ. εγώ είχα μια φίλη στο γυμνάσιο που μου έλεγε ότι τα μάτια μου είναι σαν κουμπότρυπες. τελικά η εποχή του γυμνασίου είναι η χειρότερη

φιλιάαααααα

Kleine wolke είπε...

Η εποχή του γυμνασίου ΕΙΝΑΙ η χειρότερη!!!
οχι και κουμπότρυπες...
μπλε φωτεινά κουμπάκια ναι, το δέχομαι :)

φιλάκια πολλά πολλά καλό μου :))
καλημέρα!!

Powered By Blogger