7 αλήθειες

Μετά την κρεμάλα και το "ονόματα, ζώα, φυτά" που παίζω κάθε μέρα τηλεφωνικώς, ήρθε η ώρα και για ένα σοβαρό παιχνίδι. Ευχαριστώ she μου.

7 Αλήθειες για μένα(και στα γρήγορα γιατί είμαι σε ιντερνετ καφέ πάλι,ενάντια στον όρκο μου και παίζει λαΐκοτράγουδα)

1.Το αγαπημένο μου κομμάτι της μέρας είναι η νύχτα.

2.Καπνίζω πολύ και όταν δεν καπνίζω τρώω τα μάγουλά μου.Από μέσα.

3.Βλέπω εφιάλτες και σεξο-όνειρα μόνο. Ξυπνάω ή θυμωμένη ή καυλωμένη. Συνήθως και τα δυο ταυτόχρονα.

4.Πιστεύω όλα όσα μου λένε οι άνθρωποι. Για ενα διάστημα πίστευα ότι ο "Μονομάχος" επρόκειτο για ταινία δράσης με ελικόπτερα.

5.Έχω υψοφοβία. Ακόμα και σε ταινία κινουμένων σχεδίων αν δω το καρτούν να είναι κάπου ψηλά, ιδρώνουν τα χέρια και τα πόδια μου.

6.Στο λεωφορείο(τρόλλεΰ, μετρό, ηλεκρικό κλπ) κοιτάζω την αντανάκλασή μου στο παράθυρο. Πάντα.

7.Είμαι πάντα πολύ καθαρή. Σε στιγμές απελπισίας έχω λουστεί σε καφετέρια και πλύνει τα δόντια μου σε γκούντυς αφού πρώτα καθάρισα το νιπτήρα με σαπούνι.


Παρακαλώ να παίξουν οι : vermilion και fightback (αν θέλει να τον ψηφίσω για πρόεδρο) και όποιος άλλος γουστάρει βασικά.

flux

Δεν ξέρω αν η ευτυχία ή η δυστυχία είναι συναισθήματα ή στιγμές στο χρόνο που αφήνουν μια συγκεκριμένη ροή ενέργειας μέσα στην ψυχή μας.
Μερικές φορές, δεν ξέρω τίποτα και το ξέρω.

Ο Τuco με κάλεσε σε παιχνίδι. Να αναφέρω τραγούδια που με ρίχνουν(αν κατάλαβα καλά).
Ακόμη κι αυτό μου είναι δύσκολο.Το ίδιο τραγούδι που μπορεί να με μουδιάζει,μπορεί και να μου δίνει ενέργεια. Συνήθως συμβαίνει ταυτόχρονα κιόλας.
Είναι μερικά τραγούδια που μου προκαλούν μια γλυκιά μελαγχολία.Αυτή που μας αγκαλιάζει όταν κοιτώντας έξω από ενα παράθυρο βλέπουμε τη βροχή και κρατάμε πιο σφιχτά την κούπα με τον καφέ,κάνοντας βουτιές στο μυαλό μας.
Για να το παίξω το παιχνίδι λοιπόν,θα γράψω όσα μπορώ να σκεφτώ τώρα.Λίγα είναι αλλά...ας είναι.
Έχει ήλιο σήμερα και έχασα την έμπνευσή μου.


Rapunzel -Novak
Lullaby-Cure
Decades-Joy Division
Talk show host- Radiohead
The Tourist-Radiohead
Fade out-Radiohead
Roads- Portishead
Wings for Mary pt2- Tool
Vocal- Madrugada
Siren-Tori Amos
Winter-Tori Amos
Our Darkness-Annie Clark


Αυτά είναι τα σαρκοβόρα μου, τα αγαπάω και τα μισώ.


Vermillion, σειρά σου φίλε μου.

3 ψέμματα και 1 αλήθεια (απντέιτεντ)

3 ψέμματα και 1 αλήθεια για μένα.
Όποιος ξέρει ας μην το προδώσει αμέσως. Ναι;

• 1) Έχω περάσει μια ώρα της ζωής μου βλέποντας την ανάστροφη πορεία του Jack Daniels , που είχα καταναλώσει εκείνη τη νύχτα, να χάνεται για πάντα σε φρεάτιο στην πλ.Αμερικής.
• 2)Αυτό το μπλογκ δεν είναι δικό μου κι εγώ δεν είμαι η kleine wolke. Την πραγματική kleine wolke την έχω κλειδωμένη στο υπόγειό μου και την ταίζω ρεβύθια κάθε μέρα. Δεν τα τρώει.
  
• 3)Διάσημος φωτογράφος με έχει φωτογραφήσει με αδαμιαία περιβολή-καθόλα αξιοπρεπής όμως- και είναι πιθανόν να με γνωρίζετε όλοι από περσινό τεύχος γνωστού αντρικού περιοδικού.
• 4)Στην πενθήμερη εκδρομή στην τρίτη λυκείου δεν είχα κοιμηθεί ούτε μια φορά στο δωμάτιό μου. Συνήθως ούτε καν στο σωστό όροφο του ξενοδοχείου.Την έβγαζα σε σκάλες ή στον όροφο με τα παιδιά από την Κρήτη με τα οποία έπινα σαμπούκα και τσίπουρα όλη νύχτα.
  

Και τώρα το αντίθετο. 3 αλήθειες κι ενα ψέμμα.

• 1) Όταν ήμουν 16 χρονών κόντεψα να πέσω από γκρεμό με το ποδήλατό μου γιατί δεν είχα φρένα. Από τότε δεν έχω κάνει ποδήλατο ξανά.
• 2)Μια φορά, στο μεθύσι μου επάνω, μπέρδεψα την τουαλέττα με την αποθήκη ενός μαγαζιού και πήγα να κατουρήσω στο ψυγείο της αποθήκης. Η σερβιτόρα με πρόλαβε καθώς άνοιγα την πόρτα του ψυγείου και ξεκούμπωνα το τζιν μου.
  
• 3)Την προτελευταία φορά που ταξίδεψα με καράβι καθόμουν στο κατάστρωμα κάτω από το φουγάρο και όταν το καράβι ξεκίνησε ,το μπουκωμένο φουγάρο έβγαλε ενα πνιχτό ήχο και το επόμενο πράγμα που κατάλαβα ήταν μαύρη στάχτη κολλημένη πάνω μου. Επι 4 ώρες τριγυρνούσα σαν λονδρέζος καπνοδοχοκαθαριστής του 19ου αι.
• 4)Έχω αγγίξει τον Iggy Pop ο οποίος μου έκλεισε το-κόκκινο από κοκαίνη-μάτι του ενώ τραγουδούσε το NoFun.
  

Αν βρείτε τις αλήθειες θα τις βάλω στο "Για Μένα" του προφίλ μου, του νόου αζ μπέτα.
Για το παιχνίδι αυτοπροσκαλέστηκα από την S.L.E
Προσκαλώ να παίξει όποιον δεν το έχει παίξει ακόμη και δεν έχει βαρεθεί ακόμα τις προσκλήσεις μου.

update

απαντήσεις και απομυθοποίηση(ε ναι!)

3 ψέμματα και 1 αλήθεια.

1. Αλήθεια. Απ'τα ωραιότερα ωραιότερα βράδυα της ζωής μου. Μετά πήγα κι έφαγα χοτ ντογκ στα Έβερεστ, Πατησίων και αγ. Μελετίου όπου τσακώθηκα με την υπάλληλο. Δεν ήθελε να μου δώσει χαρτοπετσέτες.Ποτέ δεν κατάλαβα το λόγο.
2. Ψέμματα.
(Μισό, να κοιτάξω το νερό στα ρεβύθια.)
3.Ψέμματα. Διάσημος,μάλλον,φωτογράφος ήθελε να με φωτογραφίσει. Είπα Οχι. Έχασα την ευκαιρία μου για διεθνή αναγνώριση.
Σε 1 χρόνο όμως που θα έχω κάνω πλαστική σε μύτη, στόμα και αυτιά, ανόρθωση στήθους, κοιλιοπλαστική και λιπαναρρόφηση θα τον πάρω τηλέφωνο και θα με φωτογραφίσει και θα γίνω είδωλο και θα βγω και στην τηλεόραση και όσοι με βλέπουν θα πέφτουν ξεροί και θα με ερωτεύονται και όλα τα πλούσια τεκνά θα μου αγοράζουν αυτοκίνητα και κότερα για να με ρίξουν αλλά εγώ θα διαλέξω αυτόν που έχει πλούσιο εσωτερικό κόσμο και θα με κάνει να γελάω γιατί παρόλο που θα είμαι διάσημη μέσα μου θα παραμένω ένας φυσιολογικός άνθρωπος σαν όλους εσάς.
4.Ψέμματα. Αν και στην πενθήμερη,η οποία ήταν 8ήμερη αν δεν κάνω λάθος, δεν κοιμήθηκα συνολικά περισσότερες από 5 ώρες και ποτέ στο δωμάτιό μου και στους Κρητικούς κατέβαινα με γκρούπ, όλοι μαζί πίναμε ό,τι ήταν πόσιμο και περιείχε αλκοόλ και λέγαμε πρόστυχες μαντινάδες.



3 αλήθειες και 1 ψέμμα.

1. Αλήθεια. Οι γονείς μου σάλταραν από την αγωνία. Με περιμάζεψε λιπόθυμη, με διάσειση και αγκάθια στον πωπό ενας γιατρός αθληταράς και μια ομάδα κωπηλάτες που έκαναν τζόγκινγκ εκεί. Ρόμπα.
2. Ψέμματα. Αληθινή ιστορία όμως. Εγώ ήμουν η τυχερή σερβιτόρα που άρπαξα τον μισοξεβράκωτο μεθυσμένο λίγο πριν κατουρήσει τις τεκίλες που πάγωναν ανυποψίαστες στο ψυγείο.Πέρασα τα επόμενα 10 λεπτά υποχρεώνοντάς τον να δαγκώνει φέτες λεμονιού πασπαλισμένες με φρεσκοτριμμένους κόκκους εσπρέσσο.Γαμώ την καλοσύνη μου.Ήμουν από τις σερβιτόρες που λένε καλημέρα,καλησπέρα,ενδιαφέρονται να πάνε νερό/ποτό στους πελάτες πριν εκείνοι κορακιάσουν και το ζητήσουν ή όσο γρηγορότερα γινόταν από τη στιγμή που το ζήτησαν ,άκουγαν τον πόνο του καθενός με πραγματικό ενδιαφέρον και λοιπά.Το λέω για να μην απορήσει κανείς για την προσπάθεια να κάνω την μετενσάρκωση του Johnny Walker να σταθεί στα πόδια του και να keep walking.
Μου έδωσε 5 λεπτά φιλοδώρημα. Στον μπάρμαν 30 ευρώ. (Ο μπάρμαν γκομένιζε με κάτι ξανθιές όλη νύχτα και είχε ξεχάσει και τ'όνομά του.Το δικό του,όχι του χουβαρντά.)
Γαμώ το σύμπαν.
3. Αλήθεια. Ένα έχω να πώ. Αγούδημος τράβελ ροκς! Επίσης Αγούδημος τράβελ τουαλέττες ροκ. Ευωδιά!; Ζαλιστική! Ούτε το σουπλίν πράσινο μήλο τέτοια επιτυχία! Νερό!; Αφθονο!Οχι για να πλυθεις αλλά άμα θες να βράσεις το αυγό σου μια χαρά θερμοκρασία(χειμώνα -καλοκαίρι)! Σαπούνι!; Ανύπαρκτο!
Καλύτερο ταξίδι ever λέμε!
4. Αλήθεια!!!! O Iggy πρέπει να κάνει μπάνιο με τζόνσονς baby σοφτ σκιν. Ούτε εγώ δεν είμαι τόσο βελούδινη.
Επίσης, we are meant to be. Call me Candy babe!

Παιχνιδάκι Νο3 :Μουσική ιστορία

Από πιτσιρικάς έβλεπε τα πράγματα αλλιώς.
Πιο ψαγμένα.
Ήταν διαφορετικός απ'όλους τους άλλους, το καταλάβαινε.Πόσο ηλίθιοι ήταν οι υπόλοιποι...
Κολλημένοι στις δήθεν φιλελεύθερες αντιλήψεις τους, περί ισότητας και λοιπά.
Μα καλά, δεν έβλεπαν οτι αυτοί οι βρωμοξένοι μας έκλεβαν τις δουλειές; τις γυναίκες; Τι τους βάζουμε μες τα σπίτια μας τους βρωμιάρηδες; Από τότε που ήρθαν, μόνο πίσω πάει η χώρα μας. Να τρώνε εκείνοι κι εμείς να μην έχουμε να φάμε.
Αυτός βέβαια ήταν υπερβολικά απασχολημένος με το να ασχολείται με τον αποκρυφισμό και να ψάχνει κάτι σπάνια βιβλία μυστικιστικού περιεχομένου για να κάθεται να δουλεύει σαν τον σκλάβο αν και ο πατέρας του τον παρακαλούσε κάθε μέρα να έρθει να δουλέψει στο μπακάλικο. Μετά από τις συνεχόμενες αρνήσεις του -δεν υπήρχε περίπτωση να δουλέψει στο μπακάλικο και να χαραμιστεί- ο πατέρας του πήρε έναν ξένο στη δούλεψή του. Ήταν καλός λέει, πολύ καλός άνθρωπος,οικογενειάρχης, ήσυχος, το μόνο που ήθελε ήταν να ζήσει μ'αξιοπρέπεια στην καινούρια του πατρίδα. Έτσι του έλεγε ο πατέρας του κι εκείνος άφριζε.Στην καινούρια του πατρίδα;; Από πού κι ως πού ρε; Αυτή ήταν η δικιά του πατρίδα, όχι του μαλάκα του ξένου που ποιός ξέρει τι σκατά αρρώστιες κουβάλησε μαζί του απ'την κωλοχώρα που κουβαλήθηκε.
Ξυπνούσε κάθε μέρα νωρίς το πρωί αν και δεν έιχε πουθενά να πάει. Δεν είχε φίλους, ήταν επιλογή του πια. Από μικρός δεν είχε παρέες, σ'εκείνο το κωλοσχολείο που είχε πάει και δεν το τελείωσε, όλοι οι συμμαθητές του ήταν κάτι μισητά πλάσματα, αλήτες, που τον κορόιδευαν για χρόνια ολόκληρα για τα τεράστια γυαλιά που φορούσε πάνω στο σκελετωμένο του πρόσωπο που τον έκαναν να μοιάζει σαν έντομο. Μετά το σκηνικό με την άλλη δε, του έκαναν τη ζωή του κόλαση οι μαλάκες. Αυτή ήταν πολύ μεγάλη καριόλα, τον έφτυσε μπροστά σε όλους ενώ εκείνος ήταν ερωτευμένος μαζί της για χρόνια κι έπειτα έκανε ότι τον αγνοεί μόνο και μόνο για να τον ανάβει και μετά τον κοίταζε και χαμογελούσε. Όταν οι άλλοι τον κορόιδευαν εκείνη του χαμογελούσε!Συγκαταβατικά εντελώς η πουτάνα!Σαν να τον λυπόταν. Αλλά...,μπορεί να πέρασαν χρόνια...,της έδειξε εκείνος ποιός είναι πιο δυνατός. Εκεί που βρίσκεται τώρα αυτή,δεν θα μπορέσει να του χαμογελάσει έτσι με λύπηση ποτέ ξανά.Κι εκείνος δεν τη σκέφτεται πια. Βδομάδες τώρα παρατηρεί την κοκκινομάλλα στη γειτονιά. Μένει στο σπίτι απέναντι ακριβώς απ'το δικό του. Μια εσωτερική αυλή τους χωρίζει.
Την κοιτάζει απ'το παράθυρό του πολλές φορές τη νύχτα καθώς εκείνη ξεντύνεται.Είναι σίγουρος οτι τον έχει καταλάβει που την παρακολουθεί γιαυτό ξεντύνει το κορμί της απ'τα πρόστυχα ρούχα που φοράει ,έτσι, μ'αναμμένα φώτα, επίτηδες το κάνει ,άλλη πουτάνα κι αυτή- αλλά θα της δείξει αυτός, μόνο να βρεί ευκαιρία να λείπει η μάνα της απ'το σπίτι, η κωλόγρια, γρι ελληνικά δε μιλάει τόσα χρόνια εδώ.

Εκείνο το πρωί πήγε πάλι στο υπόγειο βιβλιοπωλείο με τα μεταχειρισμένα. Εκεί έβρισκε τα πιο ενδιαφέροντα απ'τα βιβλία του αλλά σύντομα έπρεπε να αρχίσει να ψάχνει γι' άλλο. Οι μαλάκες ξερόλες που δούλευαν εκεί τον έπαιρναν στο ψιλό κάθε φορά που πήγαινε στο ταμείο με κάποιο απ'τα βιβλία που επέλεγε να αγοράσει, βιβλία που είχαν αλλάξει δεκαδες χέρια μέχρι να φτάσουν στα δικά του και να του μεταφέρουν τις πολύτιμες γνώσεις που περιέκλειαν και ενίσχυαν τις θεωρίες του. Βασικά μια ήταν η θεωρία του.Απλή και λειτουργική. Ο κόσμος που ήταν πλημμυρισμένος από τόσους βρώμικους χίπηδες, τόσους αλήτες ξένους, τόσες πόρνες, τόσους μικρόνοους ανθρώπους που καμμία σχέση δεν είχαν μ'εκείνον άξιζε να χαθεί,να καταστραφεί. Γιαυτό είχε εντατικοποιήσει την έρευνά του σχετικά με τις σκοτεινές δυνάμεις του μυαλού, ήταν σίγουρος ότι αν έβρισκε εκείνη τη συνταγή, τη χαμένη στους θρύλους νεκρών πια πολιτισμών θα μπορούσε να ανοίξει το πνεύμα του σε νέους τόπους και συνάμα να κυριαρχήσει μ'ένα βλέμμα πάνω στις ψυχές των ανθρώπων.
Τη συνταγή του Σατανά. Μόνο που δεν ήξερε πού να τη βρεί. Κι είχε και τους ανεγκέφαλους πελάτες και πωλητές του βιβλιοπωλείου να κρυφογελάνε πίσω απ'την πλάτη του από τότε που έκανε μια νύξη γι'αυτή. Νόμιζαν πως δεν τους άκουγε; πως δεν τους είχε καταλάβει;; Αυτοί θα ήταν οι πρώτοι που θα κατέστρεφε.Μόνο και να'πιανε στα χέρια του τη συνταγή με τα σπάνια υλικά και τα μαγικά λόγια...

Γύρισε σπίτι το βράδυ.Στο παράθυρο του απέναντι σπιτιού εκείνη πάλι ξεντυνόταν.Του φάνηκε πως τον κοίταξε. Ήταν σίγουρος πως το βλέμμα της, πρόστυχο όπως κι η ίδια, τον καλούσε. Αυνανίστηκε κολλημένος στο τζάμι, με την εικόνα της,όπως και κάθε βράδυ. Απόψε θα γίνει.

Πέταξε το καινούριο του βιβλίο πάνω στο κρεβάτι.Εκείνο αναπήδησε στο στρώμα και άνοιξε ανάμεσα στην τελευταία σελίδα και το οπισθόφυλλο.Πρόσεξε πως το τελευταίο ήταν ελαφρώς φουσκωμένο.Μέσα στο μυαλό του χίλιες σκέψεις. Έσκισε βιαστικά με ένα χαρτοκόπτη, τον ίδιο που είχε σβήσει και το χαμόγελο της παλιάς του συμμαθήτριας, το χαρτόνι και μέσα βρήκε ένα κομμάτι παλιό χαρτί. Κιτρινισμένο και φθαρμένο. Χειρόγραφο. Ίσα -ίσα ξεχώριζε τις λέξεις-λέξεις γραμμένες με κόκκινο μελάνι-μήπως ήταν αίμα;

"Die eier von Satan."

Η καρδιά του πετάρισε και για μια στιγμή ένοιωσε το δέρμα του να καίει, τους μύες να συσπώνται ασυγκράτητα και πέρα από κάθε έλεγχο. Κατάλαβε οτι ήταν στα γερμανικά.
Άρπαξε το λεξικό. Μέσα στο μυαλό του χίλιες σκέψεις. Αυτό είναι. Οι φαντασιώσεις χρόνων που κλείδωνε μέσα του από τότε που ήταν παιδί άρχισαν να γλυστρούν σαν ταινία μπροστά απ'τα μάτια του,να χορεύουν ένα τρελό χορό από αίμα. Το μίσος του τον κατέκλυζε κι έκανε τα χέρια του να τρέμουν, η αδημονία της εκδίκησης τον καύλωνε.Ένοιωθε έτοιμος.


"Die eier von Satan.

Eine halbe Tasse Staubzucker
Ein Viertel Teelöffel Salz
Eine Messerspitze tuerkisches Haschisch
Ein halbes Pfund Butter
Ein Teelöffel Vanillenzucker
Ein halbes Pfund Mehl
Einhundertfuenfzig Gramm gemahlene Nuesse
Ein wenig extra Staubzucker
... und keine Eier

In eine Schuessel geben
Butter einruehren
Gemahlene Nuesse zugeben und
Den Teig verkneten

Augenballgroße Stuecke vom Teig formen
Im Staubzucker wälzen und
Sagt die Zauberwörter
Simsalbimbamba Saladu Saladim

Auf ein gefettetes Backblech legen und
Bei zweihundert Grad fuer fuenfzehn Minuten backen und
KEINE EIER

Bei zweihundert Grad fuer fuenfzehn Minuten backen und
Keine Eier .."

Ξεκίνησε τη μετάφραση της μαγικής συνταγής με άγριο βλέμμα ικανοποίησης.Επιτέλους.Τώρα θα έδειχνε τι αξίζει!

"Τα αρχίδια του Σατανά.

Μισό φλυτζάνι ζάχαρη άχνη
ενα τέταρτο του κουταλιού του γλυκού αλάτι
στη μύτη του μαχαιριού Τούρκικο χασίσι....
....................................αλεύρι........................
.......................βανιλια-ζάχαρη.......................
............καρύδια..............................................
......................................................................
.......................................................................
και ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΥΓΑ
Simsalbimbamba Saladu Saladim"

Ε;; ΤΙ ΣΚΑΤΆ;;!!
Το μυαλό του συγκρούστηκε με ένα τεράστιο ερωτηματικό.
Για λίγα δευτερόλεπτα δε μπορούσε να σκεφτεί τίποτα. Κοιτούσε μόνο το παλιό κιτρινισμένο χειρόγραφο με βλέμμα απλανές και μάτια κόκκινα.
Οι σκέψεις του ήρθαν όλες μαζί με την ορμητικότητα τυφώνα.Κατέστρεψαν τα πάντα στο πέρασμά τους.
Τα δάκρυα ήρθαν καυτά στα μάγουλά του, μαζί με το Μίσος και την Οργή.
Σηκώθηκε αργά και κοίταξε πάλι το χειρόγραφο. Ήταν ψεύτικο. Ήταν όλα ενα άρρωστο ψέμμα, μια σκληρή φάρσα. Όλος ο κόσμος ήταν εναντίον του, τον μισούσαν και τους μισούσε...,ω,πόσο τους μισούσε όλους!
Έκλαιγε για ώρες....
Κι όταν στέρεψε...,απόμεινε να κοιτάζει με γυαλιστερά μάτια τα κόκκινα γράμματα.


Aυτό που μόλις διαβάσατε, είναι η μουσική ιστορία μου μετά από πρόσκληση της αγαπημένης she .
Οι κανόνες είναι:
1. Διαλέγεις όσα τραγούδια θέλεις από έναν
καλλιτέχνη, άντρα ή γυναίκα, έλληνα ή ξένο, οποιουδήποτε ρεπερτορίου.
2. Σκέφτεσαι μια μικρή ιστορία. 10-20 γραμμές είναι αρκετές, αλλά μέχρι όσο θες.
3. Εντάσσεις μες στην ιστορία σου στίχους από αυτά τα τραγούδια και τους
επισημαίνεις ώστε να καταλαβαίνουμε ποιοι είναι.
4. Αν μπορείς συνοδεύεις
την ανάρτησή σου με τους ανάλογους ήχους.
5. Καλείς κι άλλους να σου πουν τη
δικιά τους Μουσική Ιστοριούλα.

Οι στίχοι που χρησιμοποίησα είναι από το Die eier von Satan των Tool(λατρεία).
Όποιος θέλει μπορεί να παίξει!
Θέλω πολύ όμως να δώ τι ιστορία θα σκαρφιζόταν η καλή μου deadend mind και oι άπαιχτοι thogias και tuco !


Υγ. το βιντεάκι απο youtube μπήκε δυο φορές και τώρα δε μπορώ να το βγάλω.
(Πάντως δημιουργεί μια αίσθηση κύκλου στο ποστ που ολοκληρώθηκε στο βίντεο στο τέλος της ανάρτησης)

Παιχνιδάκι Νο2

Δέχτηκα πρόσκληση-πρόκληση από Θόγια (=διθυραμβικές κριτικές) και ανταποκρίνομαι άμεσα και με χαρά!


1: Γιατί κλαίς; Πότε τώρα; ΔΕΝ κλαίω!

2: Γιατί δεν κλαίς; Γιατί είμαι χαρούμενη επειδή σήμερα έμαθα ένα παιδικό τραγούδι με 5 ποντίκια που έπεσαν στον ασβέστη και ψόφησαν.

3: Πού είναι ο βάλτος; Θέλεις συντεταγμένες; Να ανοίξω το google earth, μισό λεπτό.

4:Ποιός και πού είναι ο δεσμοφύλακας; Η μικρή αδερφή μου στην Αθήνα, πολύ με καταπιέζει μάλιστα!

5:Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο; Στο εντελώς δικό μου μυαλό.

6:Περιφρονείς κάτι; Την υποκρισία. Και τις κατσαρίδες. Α οχι, αυτές απλά τις μισώ.

7:Θα ερωτευόσουν για πάντα; Ξανα; όχι. Πριν λίγα χρόνια είχα ερωτευτεί για πάντα αλλά μου πέρασε τώρα.

8:Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης"; Για να ζήσουν και οι δόλιοι οι καλλιτέχνες, να μην πέσουν σε κατάθλιψη κι αυτοκτονήσουν γιατί έτσι αγοράζουν το εισητήριο για το μύθο.Δε θέλουμε ζωντανούς μύθους.Μας αρέσει να αναπολούμε.

9:Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά απ'την προηγούμενη ερώτηση; Ναι αμα θες.

10:Do you remember revolution; Τα εισαγωγικά που λέγαμε βάλτα εδώ στο revolution. Και φυσικά το θυμάμαι. Ήταν ένα μαγαζί με αξεσουάρ αυτοκινήτων.

11:Θα ανέβαινες σε ένα βουνό αν το επέβαλλε το ωροσκόπιό σου; Αν το περιοδικό που είχε το ωροσκόπιο έκανε δώρο κι ένα ζευγάρι ορειβατικά παπουτσάκια, ναι. Αλλιώς οχι. Βαριέμαι.

12:Θα σκότωνες τον παππού σου αν το τζάμι δεν έσπαγε απ'τον πάγο; Μπλε.

13:Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι; Άμα νύσταζα πολύ, ναι.

14:Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ'το νόμο; Ρώτα την πέτρα.

15:Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε τα μεσάνυχτα από την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών αν γνωρίζατε οτι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν; Υποθέτω πως αναφέρεσαι σε ένα παράλληλο σουρρεαλιστικό σύμπαν στο οποίο η Αχαρνών είναι ο τελευταίος παράδεισος στη Γη( η οποία έχει καταστραφεί) και απαγορεύεται να τη διασχίσεις μετά τα μεσάνυχτα. Σ'αυτή λοιπόν την υπόθεση πάνω η απάντηση είναι ναι, θα το εξέταζα το ενδεχόμενο. Αν δεν αναφέρεσαι σε παράλληλο σουρρεαλιστικό σύμπαν τότε κάνεις ηλίθιες ερωτήσεις.

16:Θα σκότωνες τον Μπούς αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ; ... με γλυκά πας να με δελεάσεις; Λεφτά θέλω!

17:Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ'αστέρια; Και γιατί να στα δείξω εσένα; Θα πάω να αγοράσω ένα μεγάλο καθρέφτη να πιάνει όλο τον τοίχο του δωματίου και κάθε βράδυ θα κλείνω τα φώτα, θα ανοίγω το στόμα μου και θα τα βλέπω. Είναι ΔΙΚΑ ΜΟΥ. Μπορεί να αρχίσω να κόβω και -ακριβά εννοείται,δε χαρίζω κάστανα- εισιτήρια για το θέαμα, να έρχεται κόσμος να βλέπει αλλά όχι εσύ γιατί είσαι τσιφούτης απ'οτι κατάλαβα.

18:Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος; Το τραμπολίνο είναι ακόμα στον πάτο του πηγαδιού; Αν ναι, ναι. Αν όχι, οχι.



Προσκαλώ την she, τον captain nemo, τον riddler και τον tuco επειδή rules! να αναδείξουν τον σουρρεαλιστή που κρύβουν μέσα τους!

Σημ. έμαθα να κάνω λινκ!!!! :))))

Παιχνιδάκι Νο1

Ε, δε μου ζητήθηκε αλλά πήρα πρωτοβουλία από μόνη μου να παίξω ενα μπλογκοπαιχνιδάκι που το είδα στον thogia (δεν ξέρω να κάνω λινκ λέμε, αλλιώς το όνομά του θα ήταν μωβ).
Μπαίνεις λέει στη wikipedia, πατάς random article 13 φορές. Τα πρώτα δυο κλικ θα σου εμφανίσουν το όνομα του συγκροτήματός σου και τον τίτλο του cd. Τα επόμενα 11 είναι το tracklist σου.
Για να δούμε....


Όνομα συγκροτήματος : The Clutha (ήταν σκοτσέζικη μπάντα)
Τίτλος cd: Tabi ( παραδοσιακές Ιαπωνέζικες κάλτσες)

Tracks:
1) (διάλειμμα για φαγητό τέλος)
Dead and Divine (Southern Rock, metalcore συγκρότημα από Ontario, Canada)
2)Widener University School of Law
3)Thornhill Nature Preserve
4)Anne of Green Gables film series
5)Tweeddale (comitee area and lieutenancy area in the Scottish borders)
6)The Milkman Murders ( comic book)
7)Guangxi ( περιοχή της Κίνας)
8)9000 series ( μπορεί να αναφέρεται σε ιαπωνέζικους τύπους τραίνων)(δεν είναι και σίγουρη η wiki)
9)Bridge City, Texas
10)Military History of the United States
11)Gullfaxi (άλογο-όχι όποιο κι όποιο όμως- στη Νορβηγική μυθολογία)



Έχω και bonus track, δεν μπορούσα να αντισταθώ στο να συνεχίσω να πατάω random article :)
12 λοιπόν) Cucutilla ,είναι πόλη στην Κολομβία. Πόσο θα μου άρεσε να μένω σε μια πόλη με τέτοια χαρούμενο,παιχνιδιάρικο όνομα..Πιστεύω πως θα έβρισκα συνεχώς αφορμές για να το λέω.
Cucutilla, Cucutilla....χιχι.

Εδώ πάνω στον πίνακα είμαι εγώ ως Κουκουτιλλιανή. Πουλάω λουλούδια.