Ώρες ώρες αισθάνομαι μέσα μου την ύπαρξη ενός τέρατος με δυο κεφάλια. Και το κάθε ενα απ ' αυτά έχει διαφορετική εικόνα για τον κόσμο και για τον εαυτό του.Το ενα είναι μικρό παιδί και το άλλο κουρασμένη γριά.
Το ενα είναι γλυκό, τρυφερό, όμορφο, καλό και το άλλο σκληρό, θυμωμένο, απελπισμένο, άσχημο και κακό.
Το ενα φτιάχνει φτιάχνει με υπομονή και το άλλο καταστρέφει με μανία.
Το ενα είναι γεμάτο όνειρα και το άλλο ήταν γεμάτο όνειρα.
Το ενα θέλει να διαλύσει το άλλο. Συνεχώς συγκρούονται και κόβουν κομμάτια το ενα απ'το άλλο με τα δόντια τους.
Κι από τις πληγές στάζουν σκέψεις κι επιθυμίες ασυμβίβαστες πάνω στο κορμί που μοιράζονται.
Μετά χαμηλώνουν τα κεφάλια τους κι έρχονται κοντά. Κι υπόσχονται να μη μαλώσουν ποτέ ξανά.
Μαζεύουν τις σκέψεις τους και τις χαΐδεύουν και τις παρηγορούν.
Ο πονοκέφαλος φεύγει. Το τέρας κουλουριάζεται και κοιμάται. Έτσι μικρό και πληγωμένο δεν είναι και τόσο τρομερό. Κάνω ησυχία να μην ξυπνήσει. Είναι νωρίς ακόμα.
11 σχόλια:
Αχ μου είχαν λείψει τα ποστάκια σου:)
Και μένα τα σχολιά σου, she μου.
Φιλάκι :)
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με όλους εμάς τους καλλιτέχνες.. Και ειδικά με εμάς μη σου πω.. Πιο συγκεκριμένα, με εμένα αυτή η πάλη είναι αιώνια!!! Ποτέ δε χαμηλώνουν τα κεφάλια τους για να έρθουν κοντά!!! Κάνει το τέρας συνέχεια φασαρία και δε μπορώ να κοιμηθώ. Και μετά ήρθε η σχιζοφρένεια.. Και είμαστε όλοι καλά. Κι εγώ, και ο φανταστικός μου φίλος.
Το κούρασα πάλι. Δυναμικό καμπάκ κάνεις και πολύ χαίρομαι!!! Πολλά φιλιά και καληνύχτα!
:))
Χαίρομαι που με καταλαβαίνεις τόσο καλά!
Κλείσε τα παράθυρα, πάρε ντεπόν και μια βαλεριάνα θα σου προτείνω. :)
Πολλά φιλιά σε σένα και τον φανταστικό φίλο σου.
Καληνύχτα σας!
ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΕΦΑΛΙΑ...
ΠΑΙΖΕΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΠΟΤΕ..ΝΑ ΜΗ ΣΩΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.
ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΑ...ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΟΣΟ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ.
ΦΙΛΙΑ ΣΟΥ!
Πολύ καλό, και πολύ αληθινό. Τόσο καλό και αληθινό που δυσκολεύομαι να κάνω αυτό που (προσπαθώ να) κάνω πάντα, να βρίσκω και να φωτίζω το θετικό της υπόθεσης. Όλοι ζούμε με το τέρας μέσα μας. Κάποιοι ξέρουν πώς να το συρρικνώνουν. Τις περισσότερες φορές, έστω. Μπορεί κι εμείς. Και μακάρι αυτό να είναι αρκετό. Γιατί νίκη δεν βλέπω. Ανακωχές, μόνο.
Φιλί
Loth πόσο δίκο έχεις! Και περισσότερα κεφάλια περισσότερη η φασαρία των σκέψεων μέσα μας. Άντε μετά να κάθεσαι και να τα ακούς.Λεπτή η γραμμή που μας χωρίζει από το(για να χρησιμοποιήσω μια φράση της lee) κρουαζέ λευκό πουκαμισάκι..
Το παρατράβηξα ε; :Ρ
Φιλί loth :)
deadend mind, εσύ είσαι ενα level πιο πάνω γλυκό μου!
Ανακωχές,ναι.Σωστή λέξη.
Πώς τις πετυχαίνει κανείς όμως;
Αν υπήρχε ενα εγχειρίδιο γι'αυτές θα ήταν best seller αλλά δεν υπάρχει...Μάλλον δεν υπάρχει συνταγή.Ο καθένας παλεύει μόνος του,όπως μπορεί.Ίσως με φίλους δίπλα του αν είναι τυχερός.
Φιλί, φιλάκι :)
Εμ..έτσι είναι.. γι’ αυτό δεν μου έβγαινε το αισιόδοξο σχόλιο, γιατί όλα καταλήγουν στο πώς, και απάντηση γι’ αυτό δεν υπάρχει.. πέρα από ένα σωρό κλισέ που όλοι τα ξέρουμε, λίγοι δεν εκνευρίζονται όταν τα ακούνε και ακόμα λιγότεροι τα εφαρμόζουν κιόλας.
(όποτε χρειαστείς φτάξιμο διάθεσης να με προτιμήσεις, έτσι; ;-)
Ακόμα κι αν τα κλισέ αυτά(συμβουλές,απαντήσεις κλπ) είναι κάτι που οι ίδιοι γνωρίζουμε,χωρίς να χρειάζεται να μας το πει κανείς άλλος δλδ, είναι εκνευριστικά και δύσκολο να τα εφαρμόσουμε...μερικές φορές δεν είμαστε καν έτοιμοι ή αρκετά θαραλλέοι για να αντιμετωπίσουμε τις αλήθειες μας ακόμα κι αν αυτές είναι μπροστά στα μάτια μας.
(θα σε προτιμήσω και αν είσαι καλή θα σε συστήσω και σ'άλλους! :Ρ
Σ'ευχαριστώ καλή μου!)
φιλάκι :))
Βαχαχα βαχαχά! Γαμάτη η φωτό που έβαλες! Φρικαλέα χαριτωμένη! Μου φαίνεται ότι αυτές τις μέρες σε όλων τα μυαλά παίζεται το παιχνίδι των αντιθέσεων...συμπάσχω και με νιώθεις.Η δύναμη των αντιθέτων πάει τον κόσμο (μας) εμπρός!
Γύρω-γύρω όλοι, ε να πω οτι δε συμφωνώ..θα'ναι σαν να παίρνω πίσω το ποστ μου.
"Η δύναμη των αντιθέτων πάει τον κόσμο (μας) εμπρός!"
Πολύ αισιόδοξη δήλωση..και μάλιστα από σένα! μια αλλαγή διαισθάνομαι ;)
Φιλιά πολλά! :))
Δημοσίευση σχολίου