Διαβάζω κάτι κείμενα μερικές φορές
υπέροχα
σε ρουφάνε μέσα στις εικόνες τους
κι είναι σαν να κοιτάζεις πίνακα ζωγραφικό
μπροστά τους, τα δικά μου μοιάζουν με τις μουτζούρες που κάνουμε όταν μιλάμε στο τηλέφωνο
εντάξει δεν ξεκίνησα να γράφω εδώ επειδή εχω συγγραφικό ταλέντο
το κάνω επειδή πρέπει κάπου να τα πω όλα
όσα νοιώθω
όσα μου συμβαίνουν
αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι
θα ήθελα να την έχω αυτή τη δύναμη
να κάνω τη μουσική μου λέξεις
κι οι λέξεις να γίνονται εικόνες στο μυαλό
κι εικόνες συναισθήματα.
Επίσης, τώρα που γυρνάει
θα ήθελα να μπορώ να γίνομαι αόρατη.
Παρασκευή, Αυγούστου 22, 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


12 σχόλια:
Πρώτον εγώ δεν κάνω μουντζούρες όταν μιλάω στο τηλέφωνο. Συνήθως κάνω καρδούλες, αριθμούς και ρόμβους!:)
Δεύτερον τα κείμενα σου δεν είναι μουντζούρες. Ο καθένας έχει τον προσωπικό του τρόπο να εξωτερικεύει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Αυτό τον κάνει ιδιαίτερο, είναι κλισέ (το ξέρω!) αλλά ακόμη και αν εσυ τα θεωρείς μουντζούρες εμένα μου αρέσουν! Άντε μπράβο!:Ρ
Υγ: Μαζί με το αόρατη, προσθέτω την ικανότητα να διαβάζεις την σκέψη.
συνέχισε εσύ να κάνεις τις μουτζούρες σου και άσε εμάς να τις απολαμβάνουμε...
ορίστε μας!
μιλάνε όλοι μιλάει και η kleine, που έχει μια δικιά της μούσα (ταλέντο το λένε οι άλλοι) που υπαγορεύει όχι μόνο τι θα γράψει αλλά και πως θα το γράψει...
όμως, ....άνετα θα μπορούσα να υιοθετήσω/κλέψω την πρώτη παράγραφο και να την παρουσιάσω ως δική μου. και ενώ θα κάνω κατ εντ πέιστ, θα σκέφτομαι τα κείμενα τα δικά σου, εκείνα της σάνιτι, της libre ..... και τόσων άλλων που εκτίθενται στα μπλογκς.
μερικές φορές μάλιστα σκέφτομαι να μην ξαναγράψω. ... αλλά δε βαριέσαι. έτσι κι΄ αλλιώς, γράψω δε γράψω, ένας απαράδεκτος λιγότερος ή ένα δόκτορας παραπάνω κανέναν δε θα βλάψει.
άλλωστε η μόνη χρησιμότητα του μπλογκ μου είναι η δυνατότητα να έχω ένα ψευδόνυμο και να μπορώ όχι μόνο να σας διαβάζω μα να κάνω και σχόλια ο απαράδεκτος.
συγνώμηνέσφαλα.....
έχεις άλλη μια ευχή.
she
Τώρα αν πω ότι δεν έχεις δίκιο..θα έλεγα ψέμματα.Ο καθένας με το στυλ του :))
Απλώς είμαι λίγο ζηλιάρα,έτσι φαίνεται :ΡΡ
Χαίρομαι που σου αρέσουν,πάντως :) πραγματικά.
(Αμα γίνω διάσημη,θα κάνω χρόνια να σε ξεχάσω)
υγ. εγω θα προτιμούσα κάτι σαν..χμμμ..να εκτοξεύω πύρινες μπάλες...
..ξέρεις..στους κακούς!
dr.
Αφού επιμένετε...
Καλά.
Εντάξει.
Θα συνεχίσω.
:))))
Πάντως ενα τέτοιο ποστ, σύμπτηξη άλλων ποστ δηλαδή,θα ήταν αν μη τι άλλο ενδιαφέρον!Θα μπορούσε να είναι και το επόμενο πόνημά σου γιατρέ του γιατρού.
Θα διαφωνήσω όμως με τη άποψή σου για τη χρησιμότητα του μπλογκ σου.
Αυτό που αναφέρεις το κάνουν ακόμη και οι ανώνυμοι!
Είσαι σε άλλο level εσυ, ω απαράδεκτε!
narita
(έβαλες τελεία)
μπορώ να ευχηθώ ό,τι θέλω;;
ό,τι, ό,τι θέλω;;;
:DDD
γαμάτος ο επίλογος, χαχαχα! ξέρω ακριβώς τι εννοείς (τι έκπληξη), αλλά πρέπει να ξέρεις ότι το ποστ σου αυτοαναιρείται. γράφεις για το τι δεν κάνεις κάνοντάς το.
..και άρα έχεις άλλες δύο ευχές ;)
α χα!
η ευχή μου έπιασε! :)))
(θυμάσαι τη συζήτηση ε; ναι ακριβώς αυτό που λες...)
Επ! Ολα καλά?
Ευχομαι ολες σου οι ευχες να πραγματοποιουνται παντα :)
Καλημέρα!
Και καλωσήρθες!
Ευχαριστώ lee μου!
Πέρασες καλά στις διακοπές;
Εγω παντως μια συγκεκριμενη "μουτζουρα" που την εκανα καθε φορα που μιλουσα στο τηλ. πηγα και την εκανα τατου στο τελος. Γιαυτο σου λεω, οι μουτζουρες μετρανε.
Χαχαχαχαχα!
μ'έπεισες! :)))
εγω και στο τηλεφωνο να μιλαω και μισοξυπνημενος απο κραιπαλη να μαι, στη χειροτερη φαση μου δηλαδη, παλι φτιαχνω μιαν γκερνικα και βάλε
:D
Άμα είναι καλλιτέχνης ο άνθρωπος,φαίνεται,τέλος! :))
επίσης,το ξέρω,σε διαβάζω.
Τον Μπεν ακόμη να τον φάει καμμια γάτα; τι θα γίνει; περιμένουμε...
:)
Δημοσίευση σχολίου