Στο Αρκοτέστ βγήκα το γουρούνι. Τζίιισες....!

"Το κενό που έχω μέσα μου μεγαλώνει καθημερινά και φοβάμαι οτι σε λίγο δε θα μου κάνει".

Οκ, αν ξεκινά έτσι πόσο οδυνηρά να είναι τα αποτελέσματα της ψυχοανάλυσής μου;
Τα χαρακτηριστικά εμού - του γουρουνιού είναι πολλά, πάρα πολλά και πού να τα γράφω όλα τώρα... αυτό που με συγκλόνισε όμως είναι η εξής φράση, θα τη γράψω με bold γιατί δεν παίζεται :
Σκέφτεστε μόνο όταν είστε αφηρημένοι. Ουάου!
Καταλήγει όμως, μετά το χιουμοριστικά απίστευτο και απολαυστικό στρίμωγμα στη γωνία οτι:
Παρ'ολα αυτά είστε μια γοητευτικά πληθωρική προσωπικότητα. Ουάου! (δις)
Πέρα από την πλάκα, έχω υποβληθεί (καλά δε με υποχρέωσαν και με το μαχαίρι στο λαιμό, μόνη μου τα έκανα, πόσο έγκυρα να'ναι άραγε;) σε αρκετα ψυχολογικά τεστς, κανένα όμως δε με διασκέδασε τόσο πολύ. Έπεσε μέσα σε πολλά κιόλας...Ακριβώς αυτό είναι, όμως, που με ανησυχεί. Είμαι τόσο γραφική; Μπορεί ένα τεστ ή κάποιος ειδικός ή έστω κάποιος διορατικός και νοήμων άνθρωπος να με τοποθετήσει σε μια κατηγορία τόσο εύκολα, τόσο απλά; Και να μου πει : "αυτό είσαι".
Η πολυπλοκότητά μου συχνά με φέρνει ενάντια στον εαυτό μου- και στον τοίχο ενίοτε- αλλά ήταν κάτι που πάντα με γοήτευε στον εαυτό μου, πίστευα οτι με έκανε ξεχωριστή. Και στην τελική αυτο δεν θέλουμε όλοι; Να είμαστε ξεχωριστοί; Μοναδικοί;
Πέρα από τις στιγμές που απλά θέλουμε να ανήκουμε κάπου και να νοιώθουμε φυσιολογικοί και μέρος του όλου-τι αντίφαση! θέλουμε παρ'όλα αυτά να είμαστε και να μας το αναγνωρίζουν οτι είμαστε ένα πολύ ξεχωριστό, ενδιαφέρον, όμορφο μ'ενα ιδιαίτερο τρόπο, μέρος του όλου κι όχι άλλη μια μαύρη κουκκίδα στη μεγάλη εικόνα...
Όλα αυτά από ένα τεστ θα μου πεις... καθώς χάζευα, αφού έκανα το τεστ, και μερικά αποσπάσματα απο τα βιβλία του Αρκά, αφαιρέθηκα κι άρχισα να σκέφτομαι :D εντάξει μου άρεσε αυτό.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πάντως οτι το μυαλό μου πετάει, εκεί που κάνω μια σκέψη και ξεκινώ φυσιολογικά να την αναπτύσσω και να την αναλύω και οι νευρικοί σύνδεσμοι του εγκεφάλου μου ενώνονται και δημιουργούν νέες συνάψεις (οι οποίες θα με βοηθήσουν να αναπτύξω την αρχική σκέψη μου περαιτέρω) κάτι συμβαίνει, δεν ξέρω τι ούτε και πού οφείλεται, οι νευρικές απολήξεις κάνουν "τζιζ" και μου πετάνε τη σκέψη στο wastebin. Γιαυτό και γράφω αμέσως μόλις αρχίσω να σκέφτομαι,η έγνοια μου είναι να περισσώσω, τουλάχιστον, ότι μπορώ.
Είδα σε ένα ντοκυμαντέρ οτι οι φράουλες, τα βατόμουρα και ό,τι άλλο φρούτο στα αγγλικά έχει την κατάληξη -berry κάνει καλό στη μνήμη και γενικά στο μυαλό τελοσπάντων. Ακόμα φράουλες αρνούμαι να αγοράσω, οι φράουλες του Μαρτίου έχουν μέγεθος αχλαδιού και τις φοβάμαι, ενα έχω να πω όμως: φέτος θα τις τσακίσω, δεν πάει άλλο η κατάσταση με το μυαλό μου, πού να με πάρουν και τα χρόνια...

Αν θες κι εσύ να δείς το ζώο που κρύβεις μέσα σου...κλικ δεξιά στο λινκ του Αρκά.

Υγ. έβαλα φωτο. του φίλου μου του πουλιού γιατι από γουρούνι δεν είχα, αλλά κάτι μου λέει ότι θα αποκτήσω σύντομα.