.....μαγειρεύω..η διάθεση στο ναδίρ, είμαι συνεχώς άρρωστη εδώ και μήνες, δε θυμάμαι καν πώς είναι να μην είσαι κρυωμένος, δε θυμάμαι πώς είναι να νιώθεις ξεκούραστος και υγιής,δε θυμάμαι ούτε πώς ένιωθα χθές που πετούσα στα σύννεφα
...κατι στιγμές σαν κι αυτές νιώθω γκρι, σχεδόν διάφανη, σχεδόν αόρατη, σχεδόν απούσα
...κατι στιγμές σαν κι αυτές νιώθω σαν αντικείμενο, δεδομένη, παραιτημένη, μόνη
...κατι στιγμές σαν κι αυτές δεν εχω τη δύναμη ούτε και τις λέξεις να περιγράψω τι αισθάνομαι
...κατι στιγμές σαν κι αυτές τρομαζω τους γύρω μου
...κατι στιγμές σαν κι αυτές τρομάζω τον εαυτο μου
...αναρωτιέμαι αν εχω πολλη ενσυναίσθηση ή πολύ λίγη
δεν ξέρω αν θα φάω αυτο που μαγειρεύω..ίσως το μόνο που χρειάζομαι είναι να κοιμηθώ ή να πέσω σε κώμα ή να μου συμβεί κατι..κατι αναπαντεχο..κατι διαφορετικο, απρόσμενο..κατι..
...ίσως απλά να μην έχω κέφια και όλα να μου φταίνε
...ίσως αργότερα να διαγράψω αυτό το ποστ.
Τετάρτη, Μαρτίου 05, 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
καλα εγω ειμαι ετσι απο τη δευτερα, κατι πρεπει να εχει ο αερας....
και αναγκαστηκα να κανω format στον υπολογιστη......γκρρρ και τον ειχα φτασει στα ορια του στυλ και της καλαισθησιας!
εγω επειδή είμαι και εντελώς ανισόρροπη αύριο θα νιώθω μια χαρά και προς το απόγευμα θα με ξαναπιάσει.
αυτές τις μεταπτώσεις τις έχω απο τοτε που θυμάμαι τον εαυτό μου αλλα εξακολουθώ να μην τις παλεύω.. με ρίχνει τρελά η φάση..
παίζει να είναι ο αέρας τι να πω.. ακόμα δεν εχω βγάλει άκρη..κάποιοι συνομωσιολόγοι ισχυρίζονται οτι μας ψεκάζουν απο ψηλά. ποιοι μη ρωτάς..
όταν λες "στα όρια του στύλ και της καλαισθησίας" εννοείς οτι περισσότερο στυλ και καλαισθησία δεν παει; τερμα; μετά το κιτς χάος; χεχεχε.. καταλαβαίνω απόλυτα, κι εγω έτσι νιώθω μετα απο κάθε φορμάτ γαμώτο...
καλό σου βραδακι :)
Δημοσίευση σχολίου