Σάββατο, Μαρτίου 08, 2008

"Μέσα στο ποίημα ένας άτρωτος θνητός θρηνεί για μένα"

Είμαι ο άνθρωπος που όταν κοιτάει ψηλά τον κουτσουλάνε τα περιστέρια.
Μοιράζω βαρυσήμαντες συμβουλές δεξιά κι αριστερά ακόμα κι αν δε μου ζητείται και νοιώθω σπουδαία.
Με χαρακτηρίζουν πολύπλοκη.
Με χαρακτηρίζουν επικίνδυνα μπερδεμένη τη στιγμή που νοιώθω απολύτως κατασταλαγμένη.
Όταν μιλάω με στόμφο νοιώθω ηλίθια.
Γελοιοποιώ τον εαυτό μου συνεχώς, εμμονικά, όχι για να προκαλέσω το γέλιο αλλά για να μη δεί κανείς ποιά είμαι στ'αλήθεια. Ένας κλόουν που όταν κανείς δεν βλέπει, κλαίει
Μισώ τις διαφημίσεις που δείχνουν χαρούμενες οικογένειες να τιτιβίζουν απο ευτυχία. Με κάνουν να μη θέλω ποτέ να κάνω δική μου κι όχι επειδή μεγάλωσα σε δυστυχισμένο ή διαλυμένο σπίτι, αλλά επειδή μου προκαλούν εμετική απέχθεια.
Μετρώ πολλές στιγμές ευτυχίας στη ζωή μου και ταυτόχρονα νοιώθω ξεριζωμένη, βαρετή, άδεια.
Είμαι φοβιτσιάρα και ταυτόχρονα είμαι ικανή να κάνω ό,τι είναι αναγκαίο προκειμένου να προασπίσω αυτα που πιστεύω, αναλαμβάνοντας κάθε ευθύνη που οι πράξεις μου μπορεί να επιφέρουν στον εαυτό μου, φτάνοντας μέχρι την αυτοκαταστροφή.
Δεν μπορώ να διαχωρίσω μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Δεν ξέρω τι μου γίνεται τις περισσότερες φορές και τις υπόλοιπες φοβάμαι να μάθω.Όμως θέλω να μάθω τα πάντα.
Είμαι αντιφατική. Κι όταν μου συμβαίνουν όλα αυτά δεν καταλαβαίνω τα συναισθήματά μου και τις σκέψεις μου.Και δε με καταλαβαίνει και κανένας άλλος. Κι όταν μου συμβαίνει αυτό, δεν ξέρω αν οφείλεται στο ότι είμαι υπερβολικά χαζή και "δε φτάνει το μυαλό μου" ή στο αν είμαι υπερβολικά έξυπνη και έτσι βιώνω τη μοναξιά της ευφυίας μου, χωρίς να κλίνω ούτε στο ένα ούτε στο άλλο.Και δεν ξέρω αν αυτά μου τα αδιέξοδα είναι συναισθηματικά ή γνωστικά. Ή και τα δυο.
Είμαι στη μέση, είμαι το μέτριο... μισώ αυτή τη λέξη, μέτριο...
Όση ώρα γράφω αυτά για μένα θέλω να πάω στον καθρέφτη και να γελάω δείχνοντας και μετά να κλάψω μέχρι να στερέψω.
Ίσως θα'πρεπε να τα σβήσω και στη θέση τους να βάλω αποσιωπητικά.
Άν το κάνω ίσως το μετανοιώσω, γιατί θα'ναι σαν να τα παίρνω πίσω και να τα ξαναβάζω μέσα μου.
Δεν πειράζει... έχω διεστραμμένη ανάγκη για επίδειξη.
Ζαλίζομαι. Στοπ εδώ.

3 σχόλια:

andrew είπε...

hi,

thanks for the nice comment.....sure you can put a link to my blog if you like.

Ανώνυμος είπε...

όπως είπε και ο Κόλιν Φερθ στην Μπρίτζετ Τζόουνς, i like you. just as you are.
και κάτι μου λέει ότι δεν είμαι η μόνη :)
φιλί.

Kleine wolke είπε...

θα θυμασαι το υφος που πηρε μετα η Bridget Jones, εκεινο το χαζουλι τωραδενξερωτιναπωαλλαευχαριστωπουμουεφτιαξεςτοκεφιγιαπαντα! ε, αυτο εχω τωρα. και δεν ξερω τι να σου πω, χαμογελαω ομως :)
καλημερα σου, ευχομαι να ειναι τοσο ομορφη οσο η ψυχη σου.
φιλακια πολλα.

Powered By Blogger